ภาษาในประเทศลาว

ภาษาลาวเป็นภาษาหลักที่ใช้ในการบริหารราชการ การออกกฎหมาย และการศึกษาของรัฐ กฎหมายว่าด้วยการจัดทำกฎหมายกำหนดให้เขียนกฎหมายเป็นภาษาลาว หน่วยงานรัฐส่วนกลางและท้องถิ่นอาจเผยแพร่กฎหมายเป็นภาษาของกลุ่มชาติพันธุ์ได้ แต่ปัจจุบันราชกิจจานุเบกษาเผยแพร่เฉพาะฉบับภาษาลาว ส่วนคำแปลภาษาต่างประเทศมีไว้เพื่อให้ข้อมูลและไม่แทนความรับผิดชอบต่อข้อความภาษาลาว ลาวไม่มีการจัดประเภทภาษาเสียงข้างมากและเสียงข้างน้อยตามกฎหมายอย่างเป็นระบบเดียวกัน ภาษาขมุ ม้ง กะตาง และภาษาอื่น ๆ ของกลุ่มชาติพันธุ์ยังมีความสำคัญในบ้านและชุมชน โดยเฉพาะในพื้นที่ห่างไกลและที่สูง การกำหนดมาตรฐานภาษาเขียนและการมีภาษาเหล่านี้ในบริการสาธารณะแตกต่างกันไปตามภาษาและท้องถิ่น ภาษาลาวเองก็มีความหลากหลายตามภูมิภาคและสังคม แต่ยังไม่มีแผนที่สาธารณะฉบับปัจจุบันที่ครอบคลุมหรือสถานะทางการของภาษาถิ่นที่เป็นแบบเดียวกัน จึงไม่ควรจัดภาษาเหล่านี้ของกลุ่มชาติพันธุ์ให้เป็นเพียงภาษาถิ่นของภาษาลาว หลายครัวเรือนใช้ภาษาชาติพันธุ์หรือภาษาชุมชนที่บ้าน และใช้ภาษาลาวที่โรงเรียน ในการบริหารระดับชาติ และสื่อสารระหว่างกลุ่มภาษา ภาษาลาวเป็นภาษาที่ใช้ในการเรียนการสอนอย่างเป็นทางการ รวมถึงการอ่านและคณิตศาสตร์ระดับประถมศึกษาชั้นปีที่ 1 ถึง 5 กระทรวงศึกษาธิการและกีฬาและสถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์การศึกษาได้ปรับปรุงโครงการภาษาลาวพูดในปี 2023 สำหรับผู้เรียนที่ไม่ได้พูดภาษาลาวที่บ้าน โครงการนำร่องที่ขยายออกไปครอบคลุม 21 อำเภอใน 10 แขวง แต่การสนับสนุนมุ่งเป้าเฉพาะกลุ่ม และไม่ได้ทำให้การศึกษาพหุภาษาที่ใช้ภาษาแม่เป็นพื้นฐานกลายเป็นรูปแบบปกติทั่วประเทศ สื่อระดับชาติใช้ภาษาลาวเป็นหลัก วิทยุของรัฐและวิทยุสาธารณะยังเคยออกอากาศเป็นภาษาม้งและขมุ ขณะที่โครงการวิทยุชุมชนเคยใช้ภาษาหรือภาษาถิ่นราว 11 ภาษา บันทึกของ UNESCO ก่อนหน้านี้กล่าวถึงช่วงออกอากาศภาษาในกลุ่มชาติพันธุ์ แต่ข้อมูลที่มีไม่ยืนยันจำนวนสถานีและโควตาภาษาที่ใช้อยู่ในปัจจุบันทั่วประเทศ รัฐธรรมนูญคุ้มครองความสามารถของกลุ่มชาติพันธุ์ในการรักษาและส่งเสริมประเพณี ขนบธรรมเนียม และวัฒนธรรมของตน ส่วนการสนับสนุนด้านภาษาส่วนใหญ่ดำเนินผ่านมาตรการเชิงปฏิบัติด้านการศึกษา สื่อ และข้อมูลสาธารณะ ความสามารถทางภาษาส่งผลต่อการเข้าถึงโรงเรียน ข้อมูลทางกฎหมาย ข้อความด้านสุขภาพ และการมีส่วนร่วมของพลเมือง วิทยุภาษาในกลุ่มชาติพันธุ์และการเผยแพร่ข้อมูลในท้องถิ่นอาจช่วยลดช่องว่างได้ แต่หลักฐานที่มีไม่แสดงว่าลาวมีมาตรฐานการเข้าถึงภาษาทั่วประเทศ หรือสิทธิทั่วไปตามกฎหมายที่จะได้รับล่ามสำหรับบริการสาธารณะ การเข้าถึงขึ้นอยู่กับท้องถิ่น สถาบัน และโครงการที่เกี่ยวข้อง สภาแห่งชาติ รัฐบาล และกระทรวงยุติธรรมรับผิดชอบด้านกฎหมายและการเผยแพร่ กระทรวงศึกษาธิการและกีฬาและสถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์การศึกษารับผิดชอบการสนับสนุนภาษาที่โรงเรียน ส่วนกระทรวงแถลงข่าว วัฒนธรรม และการท่องเที่ยวร่วมกับวิทยุแห่งชาติรับผิดชอบงานสื่อที่เกี่ยวข้อง