မြန်မာနိုင်ငံတွင် ဘဝအဆင့်များ

မြန်မာနိုင်ငံရှိ လူတစ်ဦး၏ ဘဝလမ်းကြောင်းသည် အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာ လမ်းကြောင်းတစ်ခုတည်းကို လိုက်နာခြင်းမရှိပါ။ မွေးဖွားမှုမှတ်ပုံတင်ခြင်း၊ ကလေးငယ်ဝန်ဆောင်မှုများနှင့် ကျောင်းသို့ စတင်ဝင်ရောက်ခြင်း၊ ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်၊ အလုပ် သို့မဟုတ် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းသင်ယူမှု၊ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း၊ အိမ်ထောင်ပြုခြင်း၊ မိဘဖြစ်လာခြင်း၊ မိသားစုကွဲကွာခြင်း၊ မသန်စွမ်းမှု၊ အသက်ကြီးလာခြင်းနှင့် စောင့်ရှောက်မှုအပေါ် မှီခိုရခြင်းတို့သည် မတူညီသော ဘဝအပြောင်းအလဲများဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ လက်တွေ့အဓိပ္ပာယ်သည် ဥပဒေအဆင့်အတန်း၊ အိမ်ထောင်စုအရင်းအမြစ်၊ နေရာ၊ လုံခြုံရေး၊ ရရှိနိုင်သောဝန်ဆောင်မှုနှင့် မိသားစု၊ လူမှုအဖွဲ့အစည်း၊ အများပြည်သူဆိုင်ရာအဖွဲ့များနှင့် လူသားချင်းစာနာထောက်ထားရေးဝန်ဆောင်မှုပေးသူများထံမှ ပံ့ပိုးမှုအပေါ် မူတည်သည်။ 2019 ခုနှစ် ကလေးသူငယ်အခွင့်အရေးများဆိုင်ရာဥပဒေအရ အသက် 18 နှစ်အောက်သူကို ကလေးဟု သတ်မှတ်သည်။ ဤအသက်ကန့်သတ်ချက်သည် ကလေးကာကွယ်ရေးအတွက် အထောက်အကူဖြစ်သော်လည်း လူကြီးဖြစ်ခြင်းနှင့်ဆိုင်သည့် မေးခွန်းတိုင်းအတွက် ယေဘုယျစည်းမျဉ်းတစ်ခုတည်းကို မသတ်မှတ်ပေးပါ။ ကျား၊ မ နှစ်မျိုးစလုံးအတွက် အိမ်ထောင်ပြုနိုင်သည့် အနိမ့်ဆုံးအသက်မှာ 18 နှစ်ဖြစ်သည်။ အလုပ်လုပ်နိုင်သည့် အနိမ့်ဆုံးအသက်မှာ 14 နှစ်ဖြစ်ပြီး အန္တရာယ်ရှိသောအလုပ်နှင့် ကလေးလုပ်သား၏ အဆိုးရွားဆုံးပုံစံများကို တားမြစ်ထားသည်။ မသင်မနေရမူလတန်းပညာရေးသည် အသက် 11 နှစ်ခန့်တွင် ပြီးဆုံးသည်ဟု ဖော်ပြထားသောကြောင့် အသက် 11 နှစ်မှ 14 နှစ်အကြား ကလေးအချို့အတွက် ကာကွယ်ရေးနှင့် ပညာရေးကွာဟချက် ဖြစ်ပေါ်သည်။ အသက် 18 နှစ်အောက်သူများကို တပ်မတော် သို့မဟုတ် အခြားလက်နက်ကိုင်အဖွဲ့များက စုဆောင်းခြင်း သို့မဟုတ် အသုံးပြုခြင်းကို ဥပဒေအရ တားမြစ်ထားသည်။ မွေးစာရင်းမှတ်ပုံတင်ခြင်းသည် အခမဲ့ဖြစ်သည်။ မိဘ၊ အုပ်ထိန်းသူ သို့မဟုတ် သက်ဆိုင်သူတစ်ဦးသည် တာဝန်ရှိအစိုးရဌာန၊ ရပ်ကွက် သို့မဟုတ် ကျေးရွာအုပ်စုအုပ်ချုပ်ရေးမှူးထံမှတစ်ဆင့်၊ သို့မဟုတ် ကလေးမွေးဖွားခဲ့သည့် ဆေးရုံ၏အထောက်အထားဖြင့် မှတ်ပုံတင်ရန် လျှောက်ထားနိုင်သည်။ လက်မှတ်သည် အသက်ကို သက်သေပြပြီး သက်ဆိုင်ရာဥပဒေအောက်ရှိ ဝန်ဆောင်မှုနှင့် နိုင်ငံသားဖြစ်မှုလုပ်ငန်းစဉ်များကို လက်လှမ်းမီရန် အထောက်အကူပြုသည်။ စာရွက်စာတမ်းပျောက်ဆုံးပါက နောက်ပိုင်းတွင် ကျောင်းတက်ခွင့်၊ ကာကွယ်ရေးလွှဲပြောင်းပေးမှု၊ ခရီးသွားလာမှု၊ မိသားစုရှာဖွေခြင်းနှင့် အခြားအုပ်ချုပ်ရေးလုပ်ငန်းများ ပိုမိုခက်ခဲနိုင်သည်။ ကလေးများသည် သင်ယူမှုနှင့် ပံ့ပိုးမှုလမ်းကြောင်း အမျိုးမျိုးကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ ယင်းတို့တွင် တရားဝင်အခြေခံပညာရေး၊ တရားဝင်ပြင်ပသင်ယူမှု၊ ယာယီသင်ယူရေးနေရာများ၊ ပညာရေးနှင့် ဘဝကျွမ်းကျင်မှုအစီအစဉ်များ၊ ကလေးငယ်ဖွံ့ဖြိုးရေးဝန်ဆောင်မှုများ၊ စိတ်ကျန်းမာရေးနှင့် စိတ်လူမှုရေးပံ့ပိုးမှုတို့ ပါဝင်သည်။ ကလေးငယ်ဖွံ့ဖြိုးရေးမူဝါဒသည် ကိုယ်ဝန်ဆောင်ချိန်မှ အသက်ရှစ်နှစ်အထိ အကျုံးဝင်ပြီး အိမ်တွင်းတုံ့ပြန်စောင့်ရှောက်မှု၊ စောင့်ရှောက်သူပံ့ပိုးမှုနှင့် လူမှုဝန်ထမ်းဦးစီးဌာန၊ ပညာရေးဝန်ကြီးဌာန၊ ကျန်းမာရေးဝန်ကြီးဌာန၊ အရပ်ဘက်လူမှုအဖွဲ့အစည်းများနှင့် ယုံကြည်မှုအခြေပြုအဖွဲ့များ ပါဝင်သည့် ဒေသဆိုင်ရာမိတ်ဖက်လုပ်ငန်းများ ပါဝင်သည်။ သတ်မှတ်ထားသည့်အဆင့်အထိ နိုင်ငံတော်ကျောင်းပညာရေးသည် ဥပဒေအရ အခမဲ့ဖြစ်သော်လည်း သင်ထောက်ကူပစ္စည်း၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး၊ ရရှိနိုင်မှု၊ လုံခြုံရေးနှင့် ဒေသအခြေအနေများကြောင့် အမှန်တကယ်ကုန်ကျစရိတ် ဖြစ်ပေါ်နိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ကျောင်းမတက်နိုင်ခြင်းများ ရှိနိုင်သည်။ 2025 ခုနှစ်တွင် ကလေး 4.7 သန်းခန့် ပညာရေးပြင်ပရောက်နေကြောင်း၊ ကလေး 0.9 သန်းခန့် ပုံမှန်ကာကွယ်ဆေးမရရှိကြောင်းနှင့် ကလေး 6.9 သန်းခန့် အရေးပေါ်လူသားချင်းစာနာထောက်ထားရေးအကူအညီ လိုအပ်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။ လူငယ်အရွယ်သို့ ကူးပြောင်းမှုသည် ဥပဒေအရသတ်မှတ်ထားသည့် လူငယ်အသက်တစ်ခုတည်းဖြင့် မအုပ်ချုပ်ဘဲ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်နေသည်။ လူငယ်တစ်ဦးသည် ကျောင်းမှ တရားဝင်ပြင်ပသင်ယူမှု၊ ဘဝကျွမ်းကျင်မှုပညာရေး၊ နည်းပညာ သို့မဟုတ် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းသင်တန်း၊ အလုပ်၊ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအစီအစဉ် သို့မဟုတ် ရွှေ့ပြောင်းခြင်းသို့ ကူးပြောင်းနိုင်သည်။ အသက် 15 နှစ်မှ 19 နှစ်ကြားသူများကြား အလုပ်အကိုင်နှင့်ဆိုင်သော ရွှေ့ပြောင်းမှုကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ကျောင်းသင်ယူမှု ပြတ်တောက်ခြင်း၊ စုဆောင်းခံရခြင်း၊ ကလေးလုပ်သားဖြစ်ခြင်း၊ လူကုန်ကူးခြင်း၊ အရွယ်မတိုင်မီ သို့မဟုတ် အတင်းအကျပ်အိမ်ထောင်ပြုခြင်း၊ ကျား၊ မ အခြေပြုအကြမ်းဖက်မှု၊ မူးယစ်ဆေးဝါးသုံးစွဲမှုနှင့် နေရပ်စွန့်ခွာမှုတို့က ပြင်းထန်သောအန္တရာယ်များ ဖြစ်စေသည်။ Baykin 2.0၊ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာပညာရေး၊ လိင်နှင့် မျိုးဆက်ပွားကျန်းမာရေးဝန်ဆောင်မှုများနှင့် သက်တူရွယ်တူခေါင်းဆောင်မှုကဲ့သို့သော အစီအစဉ်များက ပံ့ပိုးနိုင်သော်လည်း ပဋိပက္ခ၊ ကျား၊ မ နှင့် နေရာအလိုက် လက်လှမ်းမီမှု ကွာခြားသည်။ 2024 ခုနှစ်တွင် အစီအစဉ်တစ်ခုက ကျောင်းပြင်ပရောက်လူငယ် 8,400 ခန့်ကို ပြည့်စုံသောလိင်ပညာရေးပေးခဲ့ပြီး အသုံးပြုသူလျှောက်လွှာ 11,500 ခန့်ရှိခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။ အရွယ်ရောက်ခြင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတစ်ခုတည်း မရှိပါ။ လက်တွေ့တွင် ဝင်ငွေ သို့မဟုတ် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှု၊ အိမ်ထောင်စုဖွဲ့စည်းခြင်း၊ မိဘဖြစ်လာခြင်း၊ အိမ်ထောင်ပြုခြင်းနှင့် ရွှေ့ပြောင်းခြင်းတို့က အကူးအပြောင်းကို မကြာခဏ အမှတ်အသားပြုသည်။ စီးပွားရေးဖိအားများက အလုပ်အကိုင်၊ ကျန်းမာရေး၊ ပညာရေးအသုံးစရိတ်နှင့် အိမ်ထောင်စု၏ အကျပ်အတည်းများကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှုကို ထိခိုက်စေသည်။ 2025 ငလျင်မတိုင်မီ ဆင်းရဲမွဲတေမှုနှုန်းကို 31% ခန့်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့ပြီး 2025 ခုနှစ် ဧပြီလတွင် ငွေကြေးဖောင်းပွမှုကို 34.1% ခန့်ဟု ဖော်ပြခဲ့သည်။ နိုင်ငံတော်၊ ကုလသမဂ္ဂနှင့် လူသားချင်းစာနာထောက်ထားရေးအဖွဲ့များ၏ ဘက်စုံသုံးငွေသားနှင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအကူအညီများသည် သတ်မှတ်ထားသော အိမ်ထောင်စုများကို ကူညီနိုင်သော်လည်း ရရှိနိုင်သောအထောက်အထားအရ အရွယ်ရောက်သူအားလုံးအတွက် အထွေထွေအကျိုးခံစားခွင့် မရှိပါ။ မိဘဖြစ်လာခြင်းတွင် ကလေးကို မှတ်ပုံတင်ရန်၊ ပြုစုရန်၊ ကာကွယ်ရန်၊ ပညာပေးရန်နှင့် အကြမ်းဖက်မှု၊ အတင်းအကျပ်အိမ်ထောင်ပြုမှုတို့ကို ရှောင်ရှားရန် တာဝန်များ ပါဝင်သည်။ မိဘများသည် မူလအုပ်ထိန်းသူများဖြစ်ပြီး ကလေးပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းနှင့် ကလေးပိုင်ပစ္စည်းများကို စီမံခြင်းအတွက် တာဝန်မျှဝေကြသည်။ ကလေး၏အကောင်းဆုံးအကျိုးစီးပွားနှင့် အမြင်ကို အသက်နှင့် ရင့်ကျက်မှုအလိုက် အလေးထားသည်။ ကလေးသည် လက်ငင်းမိသားစုနှင့် လုံခြုံစွာမနေနိုင်သည့်အခါ ဆွေမျိုးစောင့်ရှောက်မှု၊ မွေးစားစောင့်ရှောက်မှုနှင့် အခြားအစားထိုးစောင့်ရှောက်မှုများကို ယေဘုယျအားဖြင့် ပိုနှစ်သက်သည်။ ခွဲထားခြင်းသည် ယာယီဖြစ်ပြီး ဖြစ်နိုင်သမျှ အတိုဆုံးဖြစ်သင့်သည်။ လေ့ကျင့်ရေးကျောင်း သို့မဟုတ် ယာယီစောင့်ရှောက်ရေးစခန်းကို နောက်ဆုံးရွေးချယ်စရာအဖြစ် ရည်ရွယ်ထားသည်။ ကိုယ်ဝန်နှင့် မိဘဖြစ်လာမှုတွင် ကျန်းမာရေးဝန်ကြီးဌာန၊ ကုလသမဂ္ဂအေဂျင်စီများနှင့် အရပ်ဘက်လူမှုအဖွဲ့အစည်းဝန်ဆောင်မှုပေးသူများမှ မိခင်လောင်းစောင့်ရှောက်မှု၊ မွေးပြီးနောက်စောင့်ရှောက်မှု၊ သားဆက်ခြား၊ မျိုးဆက်ပွားကျန်းမာရေးဝန်ဆောင်မှုနှင့် မိခင်နှင့် မွေးကင်းစကလေး အရေးပေါ်လွှဲပြောင်းပေးမှုများ ပါဝင်နိုင်သည်။ ကုန်ကျစရိတ်နှင့် အချိန်ကာလသည် ကျန်းမာရေးဌာန၊ လုံခြုံရေးနှင့် ရန်ပုံငွေအခြေအနေအလိုက် ကွာခြားပြီး တစ်နိုင်ငံလုံးတူညီသောကြေးကို မသတ်မှတ်ထားပါ။ အသက်ကြီးခြင်းကို အသက် 60 ဝန်းကျင်မှစတင်သည်ဟု အများအားဖြင့် ဆွေးနွေးကြသည်။ 2019 ခုနှစ် ကြားကာလသန်းခေါင်စာရင်းတွင် အသက်ကြီးသူ 5.2 သန်းခန့် သို့မဟုတ် လူဦးရေ၏ 10.1% ဝန်းကျင်ကို မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။ ခန့်မှန်းချက်များအရ 2050 ခုနှစ်တွင် 13 သန်းခန့် သို့မဟုတ် 20% ဝန်းကျင် ရှိလာနိုင်သည်။ အသက် 60 နှစ်အရွယ်သူတစ်ဦး၏ ကျန်ရှိမည့်သက်တမ်းကို 16.3 နှစ်ခန့်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့သည်။ မိသားစုနှင့် လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းတို့သည် အဓိကပံ့ပိုးသူများဖြစ်ပြီး ကျန်းမာရေးဝန်ကြီးဌာန၊ လူမှုဝန်ထမ်းဦးစီးဌာနနှင့် အစိုးရမဟုတ်သောအဖွဲ့အစည်းများကလည်း ပံ့ပိုးသည်။ မြန်မာနိုင်ငံ အမျိုးသားလူမှုကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရေး မဟာဗျူဟာစီမံကိန်းတွင် အသက် 65 နှစ်မှစ၍ လူမှုပင်စင်ပေးရန် မူဝါဒလမ်းကြောင်းကို ဖော်ပြထားပြီး အသက် 90 နှစ်နှင့်အထက်သူများအတွက် လူမှုပင်စင်ကို ယခင်က ပေးခဲ့ကြောင်းလည်း ဖော်ပြထားသည်။ လက်ရှိတစ်နိုင်ငံလုံးလွှမ်းခြုံမှု၊ ပေးချေငွေပမာဏ၊ လျှောက်လွှာလိုအပ်ချက်နှင့် ပေးချေမည့်ရက်များကို ရရှိနိုင်သောအထောက်အထားက အတည်မပြုပါ။ အသက်ကြီးအမျိုးသမီးများ၊ ကျေးလက်နေသူများ၊ ဆင်းရဲသောအိမ်ထောင်စုများ၊ မသန်စွမ်းသူများနှင့် အသက်အကြီးဆုံးသူများသည် ပိုမိုထိခိုက်လွယ်နိုင်သည်။ စောင့်ရှောက်မှုအပေါ် မှီခိုရမှုကို အဓိကအားဖြင့် ဆွေမျိုးများ၊ ဆွေမျိုးကွန်ရက်များ၊ လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းများနှင့် စေတနာ့ဝန်ထမ်းများက အလွတ်သဘော စီမံကြသည်။ တစ်နိုင်ငံလုံးလွှမ်းခြုံသည့် ရေရှည်စောင့်ရှောက်မှုအခွင့်အရေး၊ တရားဝင်စောင့်ရှောက်မှုအဆင့်စနစ် သို့မဟုတ် အထွေထွေစောင့်ရှောက်သူထောက်ပံ့ကြေးရှိကြောင်း အတည်ပြုထားခြင်း မရှိပါ။ ပံ့ပိုးမှုတွင် လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းအခြေပြု ပြန်လည်ထူထောင်ရေး၊ အထောက်အကူပြုနည်းပညာနှင့် အမျိုးသားပြန်လည်ထူထောင်ရေးဆေးရုံမှတစ်ဆင့် ပစ္စည်းရရှိမှုနှင့် ဒေသဆိုင်ရာလွှဲပြောင်းပေးမှုများ ပါဝင်သည်။ WHO နှင့် HelpAge တို့က ပေါင်းစပ်စောင့်ရှောက်ရေးသင်တန်းနှင့် စိတ်ကျန်းမာရေးပါဝင်မှုကို ပံ့ပိုးခဲ့ပြီး နေပြည်တော်ရှိ အခြေခံကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုဌာန ခုနစ်ခုကို အစီအစဉ်တစ်ခုတွင် ပြန်လည်အသက်သွင်းခဲ့သည်။ 2025 ခုနှစ်တွင် အထူးပြုဝန်ဆောင်မှုများက မသန်စွမ်းကလေး 23,025 ခန့်ကို ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ဆင်းရဲမွဲတေမှု၊ ပဋိပက္ခနှင့် ပျက်စီးနေသော အခြေခံအဆောက်အအုံများကြောင့် စောင့်ရှောက်မှု၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးနှင့် အထောက်အကူပစ္စည်းများသည် မရရှိနိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် မတတ်နိုင်ခြင်းများ ဖြစ်နိုင်သည်။ လူငယ်တရားစီရင်ရေးတွင်လည်း အသက်အလိုက်စည်းမျဉ်းများ ရှိသည်။ အသက် 10 နှစ်အောက်ကလေးကို ပြစ်မှုဆိုင်ရာတာဝန်ရှိသူအဖြစ် သတ်မှတ်၍ မရပါ။ အသက် 10 နှစ်မှ 12 နှစ်မပြည့်မီသူများအတွက် အာဏာပိုင်များက ရင့်ကျက်မှုကို စမ်းသပ်အကဲဖြတ်သည်။ အသက် 18 နှစ်မပြည့်မီ ကျူးလွန်သည့် ပြစ်မှုများကို လူငယ်တရားရုံးက ကိုင်တွယ်သည်။ အမှုလွှဲပြောင်းဖြေရှင်းခြင်း၊ ညှိနှိုင်းဖြေရှင်းခြင်း၊ စမ်းသပ်စောင့်ကြည့်ခြင်း၊ မိသားစုထံ ပြန်ပို့ခြင်း၊ ခိုလှုံရာ၊ ယာယီစောင့်ရှောက်ရေးစခန်း သို့မဟုတ် လေ့ကျင့်ရေးကျောင်းတို့ကို အသုံးပြုနိုင်ပြီး ထိန်းသိမ်းထားခြင်းကို နောက်ဆုံးရွေးချယ်စရာအဖြစ်သာ ထားသင့်သည်။ အကျပ်အတည်းများသည် ဘဝအပြောင်းအလဲအားလုံးကို နှောင့်ယှက်နိုင်သည်။ ပဋိပက္ခ၊ နေရပ်စွန့်ခွာမှု၊ 2025 ခုနှစ် မတ်လ 28 ရက် ငလျင်၊ ရေကြီးမှု၊ ဆိုင်ကလုန်း၊ မြေမြှုပ်မိုင်းနှင့် မပေါက်ကွဲသေးသော ပေါက်ကွဲပစ္စည်းများ၊ ကူးစက်ရောဂါများကြောင့် သေဆုံးမှုနှင့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရမှု၊ စုဆောင်းခံရမှု၊ မတရားထိန်းသိမ်းမှု၊ ကျား၊ မ အခြေပြုအကြမ်းဖက်မှု၊ လူကုန်ကူးမှု၊ အရွယ်မတိုင်မီ သို့မဟုတ် အတင်းအကျပ်အိမ်ထောင်ပြုမှု၊ ကလေးလုပ်သား၊ မိသားစုကွဲကွာမှု၊ အာဟာရချို့တဲ့မှုနှင့် စိတ်ကျန်းမာရေးလိုအပ်ချက်များ တိုးလာသည်။ 2026 ခုနှစ် လူသားချင်းစာနာထောက်ထားရေးလိုအပ်ချက်နှင့် တုံ့ပြန်ရေးအစီအစဉ်တွင် မြို့နယ် 227 ခုအတွင်း လူ 16.2 သန်း လိုအပ်ချက်ရှိကြောင်း ဖော်ပြခဲ့ပြီး ပြည်တွင်းနေရပ်စွန့်ခွာသူ 4 သန်းခန့် ပါဝင်သည်။ ထိခိုက်ခံရသူများထဲတွင် ကလေး 31%၊ အရွယ်ရောက်သူ 57% နှင့် အသက်ကြီးသူ 12% ဟု ခန့်မှန်းထားသည်။ ကျန်းမာရေးဝန်ဆောင်မှုရရှိရေးအတားအဆီးများအဖြစ် ဖြေဆိုသူ 52% က ငွေကြေးအခက်အခဲ၊ 29% က အနီးအနားတွင် လုပ်ငန်းလည်ပတ်နေသောဌာနမရှိခြင်း၊ 6% က မလုံလောက်သောကုသမှုကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ တုံ့ပြန်မှုတွင် လူသားချင်းစာနာထောက်ထားရေးညှိနှိုင်းမှု၊ ပညာရေး၊ ကလေးကာကွယ်ရေး၊ အာဟာရ၊ ရေနှင့် သန့်ရှင်းရေး၊ မိုင်းရှင်းလင်းရေး၊ ကျန်းမာရေး၊ လိင်နှင့် မျိုးဆက်ပွားကျန်းမာရေး၊ ကျား၊ မ အခြေပြုအကြမ်းဖက်မှုဝန်ဆောင်မှု၊ ကာကွယ်ရေးနှင့် စာရွက်စာတမ်းပံ့ပိုးမှုတို့ ပါဝင်သည်။ အကူအညီသည် အခွင့်အရေးအဖြစ် တစ်ကမ္ဘာလုံးအတွက် အလိုအလျောက်ရရှိခြင်းမဟုတ်ဘဲ ရန်ပုံငွေနှင့် ဝင်ရောက်ခွင့်အပေါ် မူတည်သော သတ်မှတ်ပေးမှုဖြစ်သည်။