ਨੇਪਾਲ ਦਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਲੰਬੇ ਖੇਤਰੀ ਇਤਿਹਾਸਾਂ, ਵਿਭਿੰਨ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਬਦਲਦੀਆਂ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਨਮ, ਵਿਆਹ, ਸਿੱਖਿਆ, ਕੰਮ, ਪਰਵਾਸ ਅਤੇ ਮੌਤ ਵਰਗੇ ਜੀਵਨ-ਪੜਾਅ ਪਰਿਵਾਰਕ ਰਿਵਾਜਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਰਿਕਾਰਡਾਂ, ਸਕੂਲੀ ਸਿੱਖਿਆ, ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ। ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਹਿਮਾਲਿਆਈ ਸਮਾਜਾਂ, ਕਾਠਮੰਡੂ ਘਾਟੀ ਦੇ ਰਾਜਾਂ, ਸ਼ਾਹ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ (Shah expansion), ਰਾਣਾ ਸ਼ਾਸਨ (Rana rule) ਅਤੇ ਸੰਘੀ ਲੋਕਤਾਂਤਰਿਕ ਗਣਰਾਜ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਕਲਾਤਮਕ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਵਾਸਤੁਕਲਾ, ਸੰਗੀਤ, ਸਾਹਿਤ, ਫ਼ਿਲਮ, ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ, ਡਿਜ਼ਾਈਨ, ਡਿਜ਼ੀਟਲ ਕਲਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਲਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਵਿੱਚ ਪੋਰਟਫੋਲਿਓ, ਆਡੀਸ਼ਨ, ਵਰਕਸ਼ਾਪ, ਕਰਾਰ, ਜਨਤਕ ਆਹਵਾਨ ਜਾਂ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ-ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਪਹੁੰਚ ਕਾਠਮੰਡੂ ਦੀਆਂ ਸਥਾਪਿਤ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਸੂਬਾਈ, ਨਗਰਪਾਲਿਕਾ, ਨਿੱਜੀ ਅਤੇ ਭਾਈਚਾਰਕ ਮੌਕੇ ਥਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਨੇਪਾਲ ਇੱਕ ਧਰਮਨਿਰਪੇਖ ਰਾਜ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੂ, ਬੌਧ, ਇਸਲਾਮੀ, ਕਿਰਾਤ ਭਾਈਚਾਰੇ (Kirat), ਇਸਾਈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਭਾਈਚਾਰੇ (Prakriti) ਹਨ। ਧਾਰਮਿਕ ਜੀਵਨ ਸਥਾਨਕ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ, ਮੰਦਰਾਂ, ਮਠਾਂ, ਬੌਧ ਮੱਠਾਂ (gumbas), ਮਸਜਿਦਾਂ, ਗਿਰਜਾਘਰਾਂ, ਸਥਾਨਕ ਧਾਰਮਿਕ-ਸਮਾਜਿਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ (guthis) ਅਤੇ ਰਜਿਸਟਰਡ ਸੰਗਠਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਵਿਵਸਥਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਕੇਂਦਰੀ ਧਾਰਮਿਕ ਅਥਾਰਟੀ ਰਾਹੀਂ ਨਹੀਂ। ਰਾਜ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਆਚਰਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਧਰਮ-ਪਰਿਵਰਤਨ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਾਂਝ ਜਾਂ ਜਨਤਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੇ ਆਚਰਣ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਭਾਸ਼ਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਜੀਵਨ ਦਾ ਕੇਂਦਰੀ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। 2021 ਦੀ ਜਨਗਣਨਾ ਨੇ 124 ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਤ੍ਰਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਜੋਂ ਦਰਜ ਕੀਤਾ। ਸੰਵਿਧਾਨ ਨੇਪਾਲ ਵਿੱਚ ਬੋਲੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਹਰ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਭਾਸ਼ਾ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਦੇਵਨਾਗਰੀ ਲਿਪੀ (Devanagari) ਵਿੱਚ ਨੇਪਾਲੀ ਭਾਸ਼ਾ (Nepali) ਸੰਘੀ ਸਰਕਾਰੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸੂਬੇ ਸੂਬਾਈ ਕਾਨੂੰਨ ਰਾਹੀਂ ਵਾਧੂ ਬਹੁਸੰਖਿਆਕ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਮਾਨਤਾ ਹਰ ਥਾਂ ਸਿੱਖਿਆ, ਅਨੁਵਾਦ ਜਾਂ ਜਨਤਕ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੀ ਯਕੀਨੀ ਉਪਲਬਧਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਲਾਨਾ ਤਿਉਹਾਰ, ਜੀਵਨ-ਚੱਕਰ ਸਮਾਰੋਹ, ਪਹਿਰਾਵਾ, ਸੰਗੀਤ, ਨਾਚ, ਹਸਤ-ਸ਼ਿਲਪ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਨਨਵਾਜ਼ੀ ਦੇ ਢੰਗ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਅਤੇ ਅਭਿਆਸ ਖੇਤਰਾਂ ਅਤੇ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਬਦਲ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿਣਾ ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਅਧਿਕਾਰਾਂ, ਸਥਾਨਕ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਤੇ ਵਾਰਡਾਂ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਬਸਤੀਆਂ (toles) ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸੇਵਾਵਾਂ, ਜਨਤਕ ਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਭੇਦਭਾਵ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਥਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖਰੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੇਪਾਲ ਵਿੱਚ
ਨੇਪਾਲ ਦਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਸਾਂਝੇ ਜੀਵਨ-ਢੰਗਾਂ, ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਨੁਭਵ, ਕਲਾਤਮਕ ਅਭਿਵਿਅਕਤੀ, ਧਾਰਮਿਕ ਆਚਰਣ, ਭਾਸ਼ਾ, ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿਣ ਦੇ ਢੰਗਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਅਭਿਵਿਅਕਤੀ ਹਿਮਾਲਿਆ, ਪਹਾੜੀ ਇਲਾਕਿਆਂ, ਕਾਠਮੰਡੂ ਘਾਟੀ (Kathmandu Valley) ਅਤੇ ਤਰਾਈ ਖੇਤਰ (Terai) ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਤੀ, ਜਾਤ-ਪਾਤ, ਭਾਸ਼ਾਈ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਖਰੀ ਹੈ। ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਅਧਿਕਾਰ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਸਥਾਨਕ ਰਿਵਾਜਾਂ, ਭਾਈਚਾਰਕ ਸੰਗਠਨਾਂ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਰੀਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਨੇਪਾਲ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨਮੂਨੇ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਥਾਂ-ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਜੋਂ ਸਮਝੋ। ਕਿਸੇ ਸਮਾਗਮ, ਸੇਵਾ, ਰਚਨਾਤਮਕ ਮੌਕੇ ਜਾਂ ਜੀਵਨ-ਪੜਾਅ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਮਾਮਲੇ ਲਈ, ਆਮ ਜਾਣਕਾਰੀ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਸੰਸਥਾ ਜਾਂ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰੋ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾ, ਆਚਰਣ, ਪਹੁੰਚ ਅਤੇ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰੋ। ਜਦੋਂ ਪਛਾਣ ਰਿਕਾਰਡਾਂ, ਜਨਤਕ ਸੇਵਾਵਾਂ, ਧਾਰਮਿਕ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਜਾਂ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਕੰਮ 'ਤੇ ਅਸਰ ਪੈਂਦਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਭਾਈਚਾਰਕ ਰਿਵਾਜਾਂ ਨੂੰ ਰਸਮੀ ਲੋੜਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਰੱਖੋ।
ਜੀਵਨ ਪੜਾਅ
ਨੇਪਾਲ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਦੇ ਪੜਾਅ ਉਮਰ, ਕਾਨੂੰਨੀ ਦਰਜੇ, ਪਰਿਵਾਰਕ ਸਹਾਇਤਾ, ਕੰਮ, ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਨਿੱਜੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। बालबालिका ਦਾ ਅਰਥ 18 ਸਾਲ ਤੋਂ ਘੱਟ ਉਮਰ ਦਾ ਵਿਅਕਤੀ ਹੈ; ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਯੁਵਾ ਨੀਤੀ 2082 ਅਧੀਨ युवा ਦਾ ਅਰਥ 18–35 ਸਾਲ ਜਾਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਯੁਵਾ ਕੌਂਸਲ ਐਕਟ 2072 ਅਧੀਨ 16–40 ਸਾਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ज्येष्ठ नागरिक ਦਾ ਅਰਥ 60 ਸਾਲ ਜਾਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਦਾ ਵਿਅਕਤੀ ਹੈ। ਜਨਮ, ਮੌਤ, ਵਿਆਹ, ਤਲਾਕ ਅਤੇ ਪਰਵਾਸ व्यक्तिगत घटना ਹਨ, ਜੋ ਪਛਾਣ ਰਿਕਾਰਡਾਂ ਨੂੰ ਸਕੂਲੀ ਸਿੱਖਿਆ, ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੇਵਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਸੰਘੀ, ਸੂਬਾਈ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਸਰਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀਆਂ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸਥਾਈ वडा ਵਿੱਚ।
ਇਤਿਹਾਸ
ਨੇਪਾਲ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਹਿਮਾਲਿਆਈ ਸਮਾਜਾਂ ਦੇ ਆਰੰਭਕ ਦੌਰ, ਕਾਠਮੰਡੂ ਘਾਟੀ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜ, ਸ਼ਾਹ ਰਾਜ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ, ਰਾਣਾ ਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਸੰਘੀ ਲੋਕਤੰਤਰੀ ਗਣਰਾਜ ਵੱਲ ਬਦਲਾਅ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਬਦਲਾਅ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ, ਧਰਮਾਂ, ਵਪਾਰਕ ਜਾਲਾਂ ਅਤੇ ਖੇਤਰੀ ਰਵਾਇਤਾਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਹੋਇਆ। ਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਮੌਜੂਦਾ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਲੰਮੇ ਸਥਾਨਕ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਅਤੇ ਵੀਹਵੀਂ ਤੇ ਇਕੀਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਬਦਲਾਵਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਲਾ
ਨੇਪਾਲ ਵਿੱਚ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਕਲਾ, ਸੰਗੀਤ, ਸਾਹਿਤ, ਫ਼ਿਲਮ, ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਲਾਵਾਂ, ਵਾਸਤੂਕਲਾ, ਡਿਜ਼ਾਈਨ, ਫ਼ੋਟੋਗ੍ਰਾਫ਼ੀ ਅਤੇ ਡਿਜ਼ਿਟਲ ਕਲਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਹਨ, ਪਰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਪਹੁੰਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ, ਨਗਰਪਾਲਿਕਾਵਾਂ, ਨਿੱਜੀ ਸੇਵਾ-ਪ੍ਰਦਾਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗੈਰ-ਰਸਮੀ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਕਾਠਮੰਡੂ ਵਿੱਚ ਸੰਸਥਾਗਤ ਪਹੁੰਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਸੂਬਾਈ ਅਤੇ ਨਗਰਪਾਲਿਕਾ ਪੱਧਰ ਦੇ ਮੌਕੇ ਵੱਖਰੇ ਹਨ। ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸੱਦਿਆਂ, ਪੋਰਟਫੋਲਿਓ, ਆਡੀਸ਼ਨਾਂ, ਵਰਕਸ਼ਾਪਾਂ, ਇਕਰਾਰਨਾਮਿਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ-ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਇਜਾਜ਼ਤਾਂ ’ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਧਰਮ
ਨੇਪਾਲ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਸੰਸਥਾਗਤ ਤੌਰ ’ਤੇ ਵਿਭਿੰਨ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਹਿੰਦੂ, ਬੋਧੀ, ਇਸਲਾਮੀ, ਕਿਰਾਤ, ਇਸਾਈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਹਨ। ਨੇਪਾਲ ਇੱਕ ਧਰਮ-ਨਿਰਪੱਖ ਰਾਜ ਹੈ, ਜੋ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਅਭਿਆਸ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਾ ਹੱਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਧਰਮ-ਪਰਿਵਰਤਨ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਦਭਾਵਨਾ ਜਾਂ ਜਨਤਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮਾਂ ’ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਧਾਰਮਿਕ ਜੀਵਨ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਕੇਂਦਰੀ ਧਾਰਮਿਕ ਅਥਾਰਟੀ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਥਾਨਕ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ, ਮੰਦਰਾਂ, ਮਠਾਂ, ਗੁੰਬਿਆਂ, ਮਸਜਿਦਾਂ, ਚਰਚਾਂ, ਗੁਠੀਆਂ ਅਤੇ ਰਜਿਸਟਰਡ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਚੱਲਦਾ ਹੈ।
ਭਾਸ਼ਾ
ਨੇਪਾਲ ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਹੈ; 2021 ਦੀ ਜਨਗਣਨਾ ਵਿੱਚ 124 ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਮਾਤ੍ਰਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਜੋਂ ਦਰਜ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਸੰਵਿਧਾਨ ਨੇਪਾਲ ਵਿੱਚ ਬੋਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹਰ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਭਾਸ਼ਾ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਦੇਵਨਾਗਰੀ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਨੇਪਾਲੀ ਸੰਘੀ ਸਰਕਾਰੀ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ। ਸੂਬੇ ਕਾਨੂੰਨ ਰਾਹੀਂ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਦੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਰਕਾਰੀ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਮਨੋਨੀਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਰਸਮੀ ਮਾਨਤਾ ਨਾਲ ਹਰ ਥਾਂ ਉਸ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸਕੂਲ, ਅਨੁਵਾਦ ਜਾਂ ਜਨਤਕ ਸੇਵਾ ਮਿਲਣ ਦੀ ਗਾਰੰਟੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ
ਨੇਪਾਲ ਵਿੱਚ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ, ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ, ਧਾਰਮਿਕ ਸਮੂਹਾਂ ਅਤੇ ਨਿਪੁੰਨ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਅੱਗੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਦੁਹਰਾਏ ਜਾਂਦੇ ਰਿਵਾਜ, ਪ੍ਰਤੀਕ ਅਤੇ ਅਭਿਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਲਾਨਾ ਤਿਉਹਾਰ, ਜੀਵਨ-ਚੱਕਰ ਰਸਮਾਂ, ਪਰਿਵਾਰਕ ਰਿਵਾਜ, ਖੇਤਰੀ ਪਹਿਰਾਵਾ, ਸੰਗੀਤ, ਨਾਚ, ਦਸਤਕਾਰੀ ਅਤੇ ਸਾਂਝੀ ਮਹਿਮਾਨਨਵਾਜ਼ੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਹਿਮਾਲਿਆ, ਪਹਾੜੀ ਖੇਤਰਾਂ, ਕਾਠਮੰਡੂ ਘਾਟੀ ਅਤੇ ਤਰਾਈ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਨਸਲੀ, ਜਾਤੀ, ਭਾਸ਼ਾਈ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਅਤੇ ਅਮਲ ਬਹੁਤ ਵੱਖਰੇ ਹਨ।
ਇਕੱਠੇ ਰਹਿਣਾ
नेपाल ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਰੂਪ ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਅਧਿਕਾਰਾਂ, ਸਥਾਨਕ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਤੇ ਵਾਰਡਾਂ ਤੇ ਟੋਲਿਆਂ ਦੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਅਮਲਾਂ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਗੁਆਂਢ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਸਾਰੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਲਈ नेपाल ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਇੱਕੋ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੰਸਥਾ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਸੰਘੀ, ਸੂਬਾਈ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਸਰਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਸਥਾਨਕ ਨਿਯਮ, ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਰਵਾਇਤਾਂ, ਸੇਵਾਵਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਅਤੇ ਭੇਦਭਾਵ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਥਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖਰੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
VivAVia can make mistakes. Check important information.

