পাকিস্তানত নিবনুৱা অৱস্থা

পাকিস্তানত বিদ্যালয়ৰ পাছত, চাকৰি শেষ হ’লে, ব্যৱসায় বন্ধ হ’লে বা ঋতুভিত্তিক কাম শেষ হ’লে নিবনুৱা অৱস্থা হ’ব পাৰে। কোনো ব্যক্তিয়ে কাম কৰিবলৈ সক্ষম যদিও ওচৰত উপযুক্ত কাম নাথাকিলেও এনে অৱস্থা হ’ব পাৰে। কোনো ব্যক্তি নিবনুৱা, অপৰ্যাপ্ত কৰ্মসংস্থানত থকা বা সক্ৰিয়ভাৱে চাকৰি নোচৰা হ’ব পাৰে। অপৰ্যাপ্ত কৰ্মসংস্থানৰ অৰ্থ হ’ল অতি কম সময় কাম পোৱা, আয় অতি কম হোৱা বা নিজৰ দক্ষতা ব্যৱহাৰ নকৰা কাম কৰা। সময়ৰ লগে লগে এই পৰিস্থিতিবোৰ সলনি হ’ব পাৰে। স্থানীয় শব্দৰ ভিতৰত নিবনুৱা অৱস্থাৰ বাবে berozgari, কাম বা জীৱিকাৰ বাবে rozgar আছে। rishtedaar, বন্ধু, ওচৰ-চুবুৰীয়া, শিক্ষক, নিযুক্তিদাতা বা সমাজৰ চিনাকি লোকৰ জৰিয়তেও চাকৰি বিচৰা হয়। ব্যক্তিগত চিনাকি গুৰুত্বপূৰ্ণ, কিন্তু ই চাকৰিৰ চৰ্ত পৰীক্ষা কৰাৰ বিকল্প নহয়। মানুহে কৰ্মস্থললৈ পোনপটীয়াকৈ গৈ, পৰামৰ্শ লৈ, বিজ্ঞাপন, প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰ, অনলাইন আবেদন, নিযুক্তি এজেণ্ট আৰু চৰকাৰী বা সমাজভিত্তিক সেৱাৰ জৰিয়তে কাম বিচাৰে। বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত পদ্ধতি বেলেগ হয়, গতিকে এটা পদ্ধতিয়ে সকলো সুযোগ পোৱাটো খুব কমেইহে হয়। নিবনুৱা অৱস্থাই আয়, আত্মবিশ্বাস, দৈনন্দিন নিয়ম আৰু শিকাৰ সুযোগ কমাব পাৰে। পৰিয়ালে প্ৰায়ে সহায় কৰে, আৰু কিছুমানে অধিক স্থায়ী কাম বিচাৰি থাকোঁতে সৰু ব্যৱসায়, খেতিৰ কাম, টিউচন, ডেলিভাৰী, মেৰামতি বা আন অস্থায়ী কাম কৰে। সাৱধানতাৰে চাকৰি বিচাৰিবলৈ প্ৰথমে স্পষ্ট লক্ষ্য স্থিৰ কৰক। কি ধৰণৰ কাম গ্ৰহণযোগ্য, কি দক্ষতা আছে, কিমান দূৰ যাত্ৰা সম্ভৱ আৰু ন্যূনতম আয় বা সুৰক্ষাৰ কি চৰ্ত প্ৰয়োজন সেয়া সিদ্ধান্ত লওক। প্ৰশিক্ষণে কাম পোৱাৰ সম্ভাৱনা উন্নত কৰিব পাৰে, বিশেষকৈ ই দৃশ্যমান দক্ষতাৰ নমুনা বা স্বীকৃত অৰ্হতা দিয়ালে। কিন্তু প্ৰশিক্ষণ ব্যয়বহুল, নিম্নমানৰ বা স্থানীয় চাহিদাৰ সৈতে সম্পৰ্কহীন হ’লে ইয়াৰ সীমাও আছে। প্ৰথম ব্যৱহাৰিক পদক্ষেপ হ’ল এটা সহজ পৰিচয়-পত্ৰিকা তৈয়াৰ কৰা, বিশ্বাসযোগ্য লোকৰ সৈতে যোগাযোগ কৰা, নিয়মীয়াকৈ আবেদন কৰা, প্ৰতিটো সম্ভাৱ্য সুযোগৰ নথি ৰখা আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ নথি তথা ধন সুৰক্ষিত কৰা। নিবনুৱা অৱস্থাই তীব্ৰ মানসিক কষ্ট বা তাৎক্ষণিক অভাৱ সৃষ্টি কৰিলে বিশ্বাসযোগ্য পৰিয়াল, সমাজ, স্বাস্থ্য বা সামাজিক সেৱাৰ সহায় লওক।