পাকিস্তানৰ শ্ৰম বজাৰ

পাকিস্তানৰ শ্ৰম বজাৰে কৰ্মী, নিয়োগকৰ্তা, গ্ৰাহক, নিযুক্তিদাতা, প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠান, পৰিয়াল আৰু চৰকাৰী সংস্থাক সংযোগ কৰে। ই কোনো এটা ঠাই নহয়; ই স্থানীয়, ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু কেতিয়াবা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় কৰ্ম-সুযোগৰ এটা জাল। গুৰুত্বপূৰ্ণ ক্ষেত্ৰৰ ভিতৰত কৃষি, পশুপালন, উৎপাদন, নিৰ্মাণ, বাণিজ্য, পৰিবহণ, শিক্ষা, স্বাস্থ্য, বিত্ত, প্ৰযুক্তি, ঘৰুৱা কাম আৰু আন সেৱা আছে। চহৰ, গাঁও, প্ৰদেশ আৰু অৰ্থনৈতিক অঞ্চল অনুসৰি এই ক্ষেত্ৰবোৰৰ অনুপাত বেলেগ হয়। আনুষ্ঠানিক কামত সাধাৰণতে নিয়োগকৰ্তা, নথি, নিয়মীয়া ব্যৱস্থা আৰু নিৰ্দিষ্ট পদ্ধতি অধিক স্পষ্ট থাকে। অনানুষ্ঠানিক কাম ব্যক্তিগত চিনাকি, দৈনিক মজুৰি, পাৰিবাৰিক ব্যৱসায়, উপ-ঠিকাদাৰী বা সৰু স্বনিয়োজনৰ জৰিয়তে ঠিক হ’ব পাৰে আৰু ইয়াৰ আয় কম পূৰ্বানুমানযোগ্য হ’ব পাৰে। মানুহে শিক্ষা, কাৰিকৰী দক্ষতা, মাটি, সঁজুলি, ধন, পাৰিবাৰিক চিনাকি, ভাষাজ্ঞান, যাতায়াতৰ সুবিধা বা ইণ্টাৰনেট ব্যৱহাৰৰ দৰে ভিন্ন সম্পদ লৈ শ্ৰম বজাৰত প্ৰৱেশ কৰে। এই পাৰ্থক্যবোৰে তেওঁলোকৰ বাবে কোনবোৰ সুযোগ মুকলি সেয়া প্ৰভাৱিত কৰে। গ্ৰাহকে কি কিনে সেয়া সলনি হ’লে, ব্যৱসায় বাঢ়িলে বা বন্ধ হ’লে, শস্য চপোৱাৰ বতৰ আৰম্ভ বা শেষ হ’লে, প্ৰযুক্তিয়ে কামৰ ধৰণ সলনি কৰিলে বা মানুহে অঞ্চল সলনি কৰিলে চাহিদাও সলনি হয়। এটা ঠাইত উপযোগী দক্ষতা আন ঠাইত কম উপযোগী হ’ব পাৰে। মহিলা, যুৱক-যুৱতী, প্ৰতিবন্ধী ব্যক্তি, গ্ৰাম্য কৰ্মী, প্ৰব্ৰজনকাৰী আৰু সীমিত শিক্ষাৰ কৰ্মীয়ে অতিৰিক্ত বাধাৰ সন্মুখীন হ’ব পাৰে। ইয়াৰ ভিতৰত যাতায়াতৰ সীমা, অসুৰক্ষিত কৰ্মস্থল, বৈষম্য, চিনাকিৰ অভাৱ বা উপযুক্ত প্ৰশিক্ষণৰ অভাৱ থাকিব পাৰে। বিশেষীকৰণ, শিক্ষানবিশী, উন্নত সঁজুলি, ডিজিটেল কাম, ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰা, প্ৰব্ৰজন আৰু প্ৰশিক্ষণ তথা নিয়োগকৰ্তাৰ মাজৰ সংযোগে শ্ৰম বজাৰত সুযোগ সৃষ্টি কৰে। কম দৰদামৰ ক্ষমতা, অস্থিৰ আয়, দক্ষতাৰ অমিল আৰু অসমান প্ৰৱেশাধিকাৰ ইয়াৰ সীমাবদ্ধতাৰ ভিতৰত পৰে। শ্ৰম বজাৰ বুজিবলৈ ওচৰৰ প্ৰকৃত কৰ্মস্থল লক্ষ্য কৰক, গ্ৰাহকে কিহৰ বাবে ধন দিয়ে সোধক, কেইবাটাও চাকৰিৰ প্ৰস্তাৱ তুলনা কৰক আৰু নিয়োগকৰ্তাই বাৰে বাৰে বিচৰা দক্ষতাবোৰ মন কৰক। এজনৰ প্ৰতিশ্ৰুতিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰাতকৈ ই অধিক ভাল দিশ দেখুৱায়।