কাম: পাকিস্তানত

চাকৰি বুলিলে কোনো ব্যক্তিয়ে সন্মত চৰ্তৰ অধীনত নিয়োগকৰ্তাৰ বাবে কাম কৰাক বুজায়। নিয়োগকৰ্তা কোনো পৰিয়াল, ব্যৱসায়, কোম্পানী বা ৰাজহুৱা সংস্থা হ’ব পাৰে আৰু তেওঁ আনুষ্ঠানিক দৰমহা-ব্যৱস্থা বা অনানুষ্ঠানিক চুক্তি ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে। নিবনুৱা অৱস্থাই উপাৰ্জনৰ উপযুক্ত উপায় বিচাৰি থকাৰ সময়ত বৰ্তমান কোনো কাম নথকাৰ কথা বুজায়, যদিও অনিয়মীয়া কাম আৰু অপৰ্যাপ্ত কৰ্মসংস্থানে পৰিস্থিতিটো কম স্পষ্ট কৰিব পাৰে। শ্ৰম বজাৰে দক্ষতা আগবঢ়োৱা লোকসকলক কৰ্মী বিচৰা সংস্থা আৰু পৰিয়ালসমূহৰ সৈতে সংযোগ কৰে। পেছাসমূহ আনুষ্ঠানিক শিক্ষা, প্ৰশিক্ষণ, শিক্ষানবিশী, অভ্যাস বা পৰিয়ালিক ব্যৱসায়ৰ জৰিয়তে শিকা কামৰ ক্ষেত্ৰ। ব্যৱসায়ৰ ভিতৰত দোকান, খেতি, কাৰখানা, সেৱা, ঘৰুৱা উদ্যোগ, অংশীদাৰী ব্যৱসায় আৰু পঞ্জীয়নভুক্ত কোম্পানী অন্তৰ্ভুক্ত। পাকিস্তানৰ কৰ্মক্ষেত্ৰত আনুষ্ঠানিক আৰু অনানুষ্ঠানিক দুয়ো ধৰণৰ কাৰ্যকলাপ আছে। আনুষ্ঠানিক কামে সাধাৰণতে ব্যৱস্থা, দৰমহা, দায়িত্ব আৰু কামৰ সময়ৰ অধিক স্পষ্ট নথি সৃষ্টি কৰে। অনানুষ্ঠানিক কাম ব্যক্তিগত চুক্তিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিব পাৰে আৰু ইয়াত কম নথিপত্ৰ থাকিব পাৰে, যাৰ ফলত পৰিশোধ বা দায়িত্ব নিশ্চিত কৰাটো কঠিন হয়। ৰাজহুৱা আৰু ব্যক্তিগত চাকৰি, কৃষি, উৎপাদন, নিৰ্মাণ, বাণিজ্য, পৰিবহণ, প্ৰযুক্তি, শিক্ষা, স্বাস্থ্যসেৱা আৰু অন্যান্য সেৱাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰৱেশৰ চৰ্ত আৰু কামৰ পৰিস্থিতি বেলেগ হ’ব পাৰে। এজন ব্যক্তি সময়ৰ লগে লগে চাকৰি, স্বনিয়োজন, নিবনুৱা অৱস্থা আৰু ব্যৱসায়ৰ মাজত সলনি হ’ব পাৰে। কোনো ব্যৱসায়ে কৰ্মী নিয়োগ কৰিব পাৰে, আনহাতে পেছাই আইনী বা পৰিশোধৰ ব্যৱস্থাৰ পৰিৱৰ্তে কামৰ ধৰণটো বুজায়। বিকল্পসমূহ তুলনা কৰোঁতে প্ৰকৃত দায়িত্ব, পৰিশোধৰ পদ্ধতি আৰু সময়সূচী, কামৰ সময়, সুৰক্ষাৰ পৰিস্থিতি, প্ৰয়োজনীয় দক্ষতা, উপলব্ধ নথি, আৰম্ভণিৰ খৰচ আৰু পাকিস্তানৰ সংশ্লিষ্ট অংশত কামটোৰ চাহিদা পৰীক্ষা কৰক। নিয়ম আৰু পদ্ধতি প্ৰদেশ, খণ্ড, পেছা, নিয়োগকৰ্তা আৰু কৰ্ম-অৱস্থাৰ অনুসৰি সলনি হ’ব পাৰে; সেয়ে কোনো নিৰ্দিষ্ট ব্যৱস্থাক নিজৰ চৰ্ত অনুসৰি পৰীক্ষা কৰিব লাগে।