Suriye'de Vergiler

Başlıca hukuki çerçevede 24/2003 sayılı Kanun, 30/2023 sayılı Yasama Kararnamesi ve vergi kaçakçılığına ilişkin 25/2003 sayılı Kanun yer alır. Suriye gelir vergisi, satış vergisi, gayrimenkul işlem vergisi ve damga vergisi reformlarını da incelemektedir; ancak 13 Eylül 2026 itibarıyla yürürlüğe girdiği doğrulanmış yeni bir birleşik gelir vergisi veya satış vergisi yasası yoktu. Suriye'de şu anda resmî bir KDV sistemi bulunmamaktadır; satış vergisi taslağı daha sonra KDV sistemine geçiş için olası bir adım olarak düşünülmüştür ve güncel KDV yasası gibi uygulanmamalıdır. Gerçek kişiler yüzde 5 ile yüzde 15 arasında artan oranlı ücret ve maaş vergisine tabi olabilir. 30/2023 sayılı Kararname uyarınca vergiden muaf asgari tutar genel kamu sektörü asgari ücretine bağlıdır; bunu SYP 250.000'e kadar yüzde 5, SYP 250.001–450.000 arasında yüzde 7, SYP 450.001–650.000 arasında yüzde 9, SYP 650.001–850.000 arasında yüzde 11, SYP 850.001–1.100.000 arasında yüzde 13 ve SYP 1.100.000 üzeri yüzde 15 dilimleri izler. Vergi matrahından genellikle sosyal sigorta katkıları, iş ve seyahat giderleri ile izin verilen yüzde 25 ve SYP 200.000 sınırı içindeki temsil giderleri düşülür. Toplu ödemeler yüzde 5 vergilendirilir. Yurt dışından maaş alan çalışanın vergiyi şahsen beyan edip ödemesi gerekebilir. Özel işletme geliri gerçek kâra göre veya götürü usulle değerlendirilir. Belgelenmiş işletme giderleri vergilendirilebilir kârı düşürür; uygun sosyal sorumluluk bağışları net kârın yüzde 4'üne kadar indirilebilir. Zararlar genellikle en fazla beş yıl ileri taşınabilir. 30/2023 sayılı Kararname uyarınca gerçek kişiler, ortaklıklar ve diğer mükellefler için işletme oranları, kâr dilimine göre yüzde 10 ile yüzde 25 arasındadır. Diğer oranlar arasında halka açık payı yüzde 40'ı aşan halka arzlı anonim şirketlere yüzde 15; diğer anonim şirketler, limited şirketler ve kamu veya karma sektör kuruluşlarına yüzde 20; bankalar, sigortacılar, reasürans şirketleri ve finansal aracılara yüzde 25; petrol ve gaz yatırım şirketlerine yüzde 35 bulunur. Tanımlanmış sözleşme veya faaliyetlere yüzde 2 ciroya dayalı gelir vergisi avansı uygulanabilir. Temettü, faiz, mevduat, tahvil ve belirli ödüller dâhil taşınır sermaye geliri genellikle yüzde 10 vergiye tabidir; seçili tasarruf faizi istisnaları olabilir. Mülk geliri vergisi genellikle yüzde 14 ile yüzde 60 arasındadır. 15/2021 sayılı Kanun kapsamındaki gayrimenkul satış vergisi konutlarda genellikle yüzde 1, imarlı arazide yüzde 2, imarsız arazide yüzde 1, konut dışı mülkte yüzde 3 ve konut çatılarında yüzde 1'dir. Tüketim harcamalarındaki vergiler mal ve hizmetlerde genellikle yüzde 1 ile yüzde 20 arasındadır; otomobillerde yüzde 60'a ulaşabilir. Veraset, vasiyet ve bağış vergileri uzman kaynaklarda yüzde 6,9 ile yüzde 75 arasında bildirilmiştir; damga vergisi çoğunlukla yüzde 0,4 ile yüzde 0,7 arasındadır. Şirketler ve diğer mükellefler genellikle yıllık beyannamelerini 30 Nisan'a kadar verir; anonim şirketler, limited şirketler ve kamu kuruluşları için genel tarih 30 Haziran'dır. 2026'da idari uzatmalar uygulanabilir. 2. madde kapsamındaki mükelleflerin yıllık beyannameleri genellikle lisanslı denetçi tarafından onaylanmalıdır. İşverenler ücret vergisini keser ve ilgili listeyi ve ödemeyi normalde her çeyrekten sonraki 15 gün içinde sunar; Maliye Bakanı, ödemenin takip eden ayın ilk 15 günü içinde aylık yapılmasını isteyebilir. Kesinti açığı genellikle 15 gün içinde ödenmelidir. Genel Vergiler ve Harçlar Kurumu, belirlediği mükellefler için elektronik fatura, elektronik ödeme ve elektronik bağlantı uygulamalarını devreye almaktadır. Mükellefler defter ve belgelerini genellikle 10 yıl saklar. Beyanname verilmemesi, önceki beş yılda kaydedilen en yüksek yıllık net kârın en az iki katı üzerinden doğrudan tarhiyata ve buna ek yüzde 120 vergi cezasına yol açabilir. Elektronik yükümlülüklere başka biçimlerde uymamak, 10 gün kapatma veya gerçek kâr mükellefleri için günlük en fazla SYP 5.000.000, götürü mükellefler için SYP 1.000.000 ikame para cezasına yol açabilir. Vergi kaçakçılığı 25/2003 sayılı Kanun uyarınca para ve hapis cezalarına da neden olabilir. İtiraz genellikle önce Maliye Müdürlüğüne, ardından Vergi Takdir Komisyonu, Yeniden İnceleme Komisyonu ve Temyiz Komisyonuna yapılır. Çalışanın itiraz için genellikle 30 günü vardır; itiraz tahsilatı durdurmaz. 13 Eylül 2026 itibarıyla faaliyette olduğu doğrulanmış özel bir Vergi Mahkemesi yoktu; reform taslağında Vergi Mahkemesi öngörülmektedir. 275/2025 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi, belirli 2024 ve öncesi gerçek kâr gelir vergileri, doğrudan vergiler ve harçlar, tüketim vergileri, damga vergisi ve ek tutarlar için kolaylık sağlamıştır; faiz, ceza ve para cezasının tamamından muafiyet için ödeme tarihi 31 Mart 2026, yüzde 50 muafiyet için ise 30 Haziran 2026'da sona ermiştir. Suriyeli olmayan kişiler, şirketler ve alt yükleniciler, Suriye'de sunulan hizmet veya işler için stopajla karşılaşabilir. Bildirilen oranlar, hizmet unsuru kâr vergisi bakımından ayrıca belirtilmediğinde birleşik tedarik ve hizmet bedelinin yüzde 5'i; buna karşılık gelen ücret vergisi uygulamasında yüzde 1; belirli film, ekipman, makine, patent, ad, marka veya unvan hizmeti ve kira ödemelerinde kâr vergisi için yüzde 10; buna karşılık gelen ücret vergisi uygulamasında yüzde 2'dir. Yerel ithalat ve satış yapan kayıtlı bir Suriye şubesi genel vergi rejimine girer. Antlaşma kolaylıkları ilgili anlaşmaya bağlıdır. Suriye'nin bazı Arap ülkeleri ve Fransa ile vergi antlaşmaları vardır; 4 Ağustos 2026 itibarıyla HMRC'nin güncel listesinde Birleşik Krallık ile Suriye arasında güncel bir çifte vergilendirme antlaşması bulunmuyordu. Dünya çapındaki gelirin tümü için geçerli genel bir kural varsayılmamalıdır. Gümrükler vergi ve sınır çerçevesinin ayrı bir parçasıdır. 109/2026 sayılı Kararname önceki gümrük yasalarının yerini aldı; 110/2026 sayılı Kararname tarife cetvelini 1 Haziran 2026'dan itibaren uyumlu hâle getirdi. Gümrük oranları mala ve HS sınıflandırmasına bağlıdır; bu nedenle ithalatçılar tek bir genel oran yerine gümrükten çekim işlemini ve gerekli vergi ve gümrük yükümlülüklerini yerine getirmelidir. Oranlar, eşikler, muafiyetler, elektronik yükümlülükler ve beyan süreleri hızla değişebildiğinden işlemin tarihi ve Maliye Bakanlığının ya da Genel Vergiler ve Harçlar Kurumunun en güncel duyurusu geçerli durumu belirler.