فرهنگ در جمهوری ترکیه

فرهنگ در ترکیه بخش‌های گوناگون زندگی روزمره و عمومی را به هم پیوند می‌دهد. مراحل زندگی شامل تولد، تحصیل، کار، ازدواج، پرورش فرزندان، مراقبت از خویشاوندان سالمند و سوگواری است. تاریخ به درک مکان‌ها، نهادها، خاطرات خانوادگی، غذا و بحث‌های عمومی کمک می‌کند. هنر افزون بر موسیقی، سینما، طراحی و آثار معاصر، صنایع دستی سنتی مانند آب‌نگاری ابرو (ebru)، سفالینه‌های چینی (çini)، نگارگری (minyatür)، خوشنویسی خط (hat)، تذهیب (tezhip) و بافت گلیم (kilim) را نیز دربرمی‌گیرد. دین بر عبادت، تعطیلات، غذا، پوشاک، امور خیریه و آداب خانوادگی اثر می‌گذارد، اما باور شخصی و عمل عمومی متفاوت است. ترکی زبان اصلی اداری، آموزشی، رسانه‌ای و خدمات روزمره است و در کنار آن، گویش‌های منطقه‌ای، زبان‌های اقلیت، زبان اشاره و زبان‌های خارجی نیز به کار می‌روند. سنت‌ها شامل دیدارهای خانوادگی، مهمان‌نوازی، چای و قهوه، آداب عید، عروسی‌ها، وعده‌های غذایی مشترک و جشن‌های منطقه‌ای است. شبکه‌های خانوادگی، محله‌ها، مدارس، محل‌های کار، شهرداری‌ها و انجمن‌ها بر شیوه همکاری و ارتباط مردم اثر می‌گذارند. رسمی که در یک منطقه، نسل یا خانواده رایج است، ممکن است در جای دیگر ناآشنا یا کم‌اهمیت‌تر باشد؛ مردم نیز ممکن است سنت‌های به‌ارث‌رسیده را با انتخاب‌های شخصی و زندگی شهری مدرن درآمیزند.