ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰੋਜ਼ਗਾਰਦਾਤਾ

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰੋਜ਼ਗਾਰਦਾਤੇ ਨਿੱਜੀ ਕਾਰੋਬਾਰ, ਗੈਰ-ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਸੰਸਥਾਵਾਂ, ਸਰਕਾਰੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ, ਪਰਿਵਾਰ ਜਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਰੋਜ਼ਗਾਰਦਾਤਾ ਕੋਈ ਛੋਟਾ ਮਾਲਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਆਪ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੋਤਾਂ ਦਾ ਵਿਭਾਗ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਵੱਡੀ ਸੰਸਥਾ। ਰੋਜ਼ਗਾਰਦਾਤਾ ਤੈਅ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ, ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਰਮਚਾਰੀ ਚੁਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੰਮ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਫ਼ੈਸਲਿਆਂ, ਨਿਗਰਾਨੀ, ਸਾਜ਼ੋ-ਸਾਮਾਨ ਅਤੇ ਭੁਗਤਾਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਕਿਸ ਦੀ ਹੈ। ਨੌਕਰੀ ’ਤੇ ਰੱਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਭੂਮਿਕਾ ਤੈਅ ਕਰਨਾ, ਨੌਕਰੀ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਲਿਖਣਾ, ਅਰਜ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ, ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਦੇ ਇੰਟਰਵਿਊ, ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਦੇਣਾ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਕਰਮਚਾਰੀ ਨੂੰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਰੋਜ਼ਗਾਰਦਾਤੇ ਨੂੰ ਅਸਲ ਕੰਮਕਾਜੀ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸੁਤੰਤਰ ਠੇਕੇਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤਨਖ਼ਾਹ-ਭੁਗਤਾਨ ਰੋਜ਼ਗਾਰਦਾਤੇ ਦੀ ਮੁੱਖ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਦੇ ਘੰਟੇ ਜਾਂ ਤਨਖ਼ਾਹ ਦਰਜ ਕਰਨਾ, ਕੁੱਲ ਤਨਖ਼ਾਹ ਦੀ ਗਿਣਤੀ, ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਕਟੌਤੀਆਂ ਕਰਨਾ, ਤੈਅ ਸਮੇਂ ’ਤੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਭੁਗਤਾਨ ਅਤੇ ਤਨਖ਼ਾਹ ਦੇ ਰਿਕਾਰਡ ਰੱਖਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਰੋਜ਼ਗਾਰਦਾਤੇ ਸਿਹਤ ਕਵਰੇਜ, ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਯੋਜਨਾਵਾਂ, ਛੁੱਟੀ, ਸਿਖਲਾਈ ਜਾਂ ਲਚਕੀਲੇ ਕੰਮ ਵਰਗੇ ਲਾਭ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਉਪਲਬਧ ਲਾਭ ਸੰਸਥਾ ’ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਹੀ ਵੇਰਵਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕੰਮ ਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਆਚਰਨ, ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ, ਨਿੱਜਤਾ ਅਤੇ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਲਈ ਅਮਲੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕਰਮਚਾਰੀ-ਪੁਸਤਿਕਾ ਆਮ ਨਿਯਮ ਸਮਝਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਲਾਗੂ ਇਕਰਾਰਨਾਮਿਆਂ ਜਾਂ ਕਾਨੂੰਨੀ ਲੋੜਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੀ। ਰੋਜ਼ਗਾਰਦਾਤੇ ਤਰੱਕੀਆਂ, ਸਮਾਂ-ਸਾਰਣੀ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀਆਂ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨੀ ਕਾਰਵਾਈ, ਛਾਂਟੀ, ਅਸਤੀਫ਼ਿਆਂ ਅਤੇ ਨੌਕਰੀ ਤੋਂ ਕੱਢਣ ਵਰਗੇ ਬਦਲਾਅ ਵੀ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ। ਸਪਸ਼ਟ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀਕਰਨ ਨਾਲ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸਮਝ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਕਿਉਂ। ਛੋਟੇ ਰੋਜ਼ਗਾਰਦਾਤੇ ਅਕਸਰ ਤਨਖ਼ਾਹ-ਭੁਗਤਾਨ, ਲੇਖਾ-ਜੋਖਾ, ਬੀਮਾ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੋਤਾਂ ਲਈ ਬਾਹਰੀ ਮਾਹਿਰਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਕੰਮ ਬਾਹਰੋਂ ਕਰਵਾਉਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਚੁਣਨ ਅਤੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਰੋਜ਼ਗਾਰਦਾਤੇ ਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।