ਸੰਬੰਧਿਤ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੋਰ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਸਮੇਤ Foreigners Act 1946, Registration of Foreigners Act 1939 ਅਤੇ ਇਸਦੇ 1966 ਦੇ ਨਿਯਮ, ਅਤੇ Passport Act 1920 ਹਨ। ਸਿਧਾਂਤਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਹੈ ਜਿਸ ਕੋਲ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ੀ ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਨਹੀਂ। ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੀ ਧਾਰਾ 31 ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਾ ਹੱਕ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਰਾਜ ਦਾਖਲੇ, ਰਵਾਨਗੀ, ਰਹਿਣ, ਆਵਾਜਾਈ, ਰਿਪੋਰਟਿੰਗ, ਬਾਇਓਮੈਟ੍ਰਿਕ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ, ਮੈਡੀਕਲ ਜਾਂਚ ਅਤੇ ਕੁਝ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਜਾਂ ਨਿਯਮਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। DIP ਵੀਜ਼ਾ, NVR, ਸਰਹੱਦ ’ਤੇ ਜਾਰੀ ਵੀਜ਼ਾ (Visa on Arrival), ਟ੍ਰਾਂਜ਼ਿਟ ਪਰਮਿਟ, ਨਿਕਾਸ ਪਰਮਿਟ ਅਤੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ। NVR ਦਾ ਅਰਥ ਵੀਜ਼ਾ-ਮੁਕਤ ਦਾਖਲਾ ਦਰਜਾ (No Visa Required) ਹੈ ਅਤੇ ਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਦਾਖਲੇ ਅਤੇ ਰਹਿਣ ਨੂੰ ਆਸਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ੀ ਕੂਟਨੀਤਕ ਮਿਸ਼ਨ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਵੀਜ਼ਾ ਜਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਰਹੱਦ-ਪਾਰ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਅਥਾਰਟੀ ਦਾਖਲੇ ਅਤੇ ਰਵਾਨਗੀ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਗ੍ਰਹਿ ਮੰਤਰਾਲਾ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਵੀਜ਼ਾ ਨੀਤੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਪੁਲਿਸ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਸ਼ਾਖਾ (Special Branch) ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਜਾਂਚ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਇਕਾਈ ਰਾਜ ਹੈ, ਪਰ ਬੰਦਰਗਾਹ, ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ, ਅਥਾਰਟੀ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਕੇਸ ਅਨੁਸਾਰ ਅਮਲੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵੱਖ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਵੀਜ਼ਾ ਸਿਰਫ਼ ਉਸਦੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਮਨਜ਼ੂਰ ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਗਤੀਵਿਧੀ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਵੀਜ਼ਾ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਰਹਿਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨੌਕਰੀ ਮਨਾਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਵੀਜ਼ਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਵੈਧ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਦਾਖਲੇ ’ਤੇ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ 90 ਦਿਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰਹਿਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਅਤੇ ਨੌਕਰੀ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵੀਜ਼ੇ ਲਈ ਰਾਜ-ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਸੰਸਥਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਅਤੇ ਫੰਡ ਦਾ ਸਬੂਤ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ; ਵਾਧਾ ਪੜ੍ਹਾਈ ਮੁਕਣ ਤੱਕ ਜਾਂ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੰਜ ਸਾਲ ਲਈ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰਿਵਾਰਕ ਵੀਜ਼ਾ ਹੋਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਸਮੇਤ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ੀ ਨਾਗਰਿਕ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਜੀਵਨ-ਸਾਥੀ ਜਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਹੈ। ਮੈਡੀਕਲ, ਧਾਰਮਿਕ, ਪੱਤਰਕਾਰ, ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ, ਖੇਡ ਅਤੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਵੀਜ਼ਿਆਂ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਹਨ। ਕੰਮ ਲਈ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਕਰਮਚਾਰੀ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਢੁੱਕਵੇਂ ਵੀਜ਼ੇ ਦੇ ਨਾਲ ਵਰਕ ਪਰਮਿਟ ਵੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਖੇਤਰ ਅਨੁਸਾਰ BIDA, BEZA, BEPZA, BHTPA, PPA ਜਾਂ NGO Affairs Bureau ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਜਾਰੀ ਜਾਂ ਸਮੀਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵਰਕ ਪਰਮਿਟ ਅਰਜ਼ੀ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਪਹਿਲੇ ਦਾਖਲੇ ਤੋਂ 15 ਕੰਮਕਾਜੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਣੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮਾਲਕ ਬਦਲਣ ਸਮੇਂ ਮੌਜੂਦਾ ਪਰਮਿਟ ਰੱਦ ਕਰਨਾ, ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਢੁੱਕਵੇਂ ਵੀਜ਼ੇ ਤੇ ਨਵੇਂ ਪਰਮਿਟ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ। ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ, ਕਾਰੋਬਾਰੀ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਜਾਂ ਪਰਿਵਾਰਕ ਵੀਜ਼ੇ ’ਤੇ ਨੌਕਰੀ ਕਰਨ ਨਾਲ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦਰਜਾ ਖਤਰੇ ਵਿੱਚ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ। Visa on Arrival ਸਿਰਫ਼ ਕੁਝ ਸਰਹੱਦੀ ਥਾਵਾਂ ’ਤੇ ਜਾਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਦਾਖਲੇ ਨਾਲ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ 30 ਦਿਨ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੱਦਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸਬੂਤ, ਹੋਟਲ ਵੇਰਵੇ, ਵਾਪਸੀ ਉਡਾਣ ਅਤੇ ਕਾਫ਼ੀ ਫੰਡ ਮੰਗੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਯੋਗਤਾ ਨਾਗਰਿਕਤਾ, ਦਾਖਲੇ ਦੇ ਮਕਸਦ, ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ੀ ਮਿਸ਼ਨ ਦੀ ਉਪਲਬਧਤਾ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰਕ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ। ਟ੍ਰਾਂਜ਼ਿਟ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਅਧਿਕਾਰਕ ਸਮਾਂ-ਸੀਮਾਵਾਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀਆਂ: ਕਿਤੇ 72 ਅਤੇ ਕਿਤੇ 96 ਘੰਟੇ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ; ਯਾਤਰਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਸਰਹੱਦੀ ਅਥਾਰਟੀ ਜਾਂ ਕੂਟਨੀਤਕ ਮਿਸ਼ਨ ਤੋਂ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰੋ। ਦਾਖਲੇ ਮਗਰੋਂ ਵੀਜ਼ਾ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਬਦਲਣਾ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਕੁਝ Visa-on-Arrival ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ’ਤੇ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਆਨਲਾਈਨ ਵੀਜ਼ਾ ਅਰਜ਼ੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ (MRV) ਰਾਹੀਂ ਅਰਜ਼ੀ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਪਾਸਪੋਰਟ, ਸਹਾਇਕ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਫੀਸ ਸਮੇਤ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਵੀਜ਼ਾ ਦਫ਼ਤਰ ਜਾਂ ਕੂਟਨੀਤਕ ਮਿਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਛਪਵਾਈ ਹੋਈ ਕਾਪੀ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਾਸਪੋਰਟ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਵੈਧ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫੀਸ ਨਾਗਰਿਕਤਾ, ਪਰਸਪਰਤਾ ਨਿਯਮਾਂ ਅਤੇ ਦੁਪੱਖੀ ਸਮਝੌਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ ਅਤੇ ਇਨਕਾਰ ਮਗਰੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਜਾਲੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਜਾਂ ਬਿਆਨ ਕਾਰਨ ਇਨਕਾਰ, ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਦਾਖਲਾ-ਪਾਬੰਦੀ ਜਾਂ ਫੌਜਦਾਰੀ ਨਤੀਜੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਵੀਜ਼ਾ, ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਅਤੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਮਿਆਦ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। Visa Policy 2026 ਮੁਤਾਬਕ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 90 ਦਿਨ ਵੈਧ ਵੀਜ਼ਾ ਵਾਲੇ ਭਾਰਤੀ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਦਾਖਲੇ ਤੋਂ 14 ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰਜਿਸਟਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। Special Branch ਦਾ ਵੱਖਰਾ ਪੰਨਾ 90 ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵੈਧ ਵੀਜ਼ਾ ਵਾਲੇ ਕਈ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਸੱਤ ਦਿਨ ਦੀ ਮਿਆਦ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁਝ ਛੋਟਾਂ ਸੂਚੀਬੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਅਸੰਗਤਤਾ ਕਾਰਨ ਦਾਖਲੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੌਜੂਦਾ ਮਿਆਦ ਸੰਬੰਧਿਤ ਅਥਾਰਟੀ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ। ਜਿੱਥੇ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਲਾਗੂ ਹੋਵੇ, ਪਤਾ, ਰਹਿਣ ਦੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ, ਪਛਾਣ ਵੇਰਵੇ ਅਤੇ ਫਾਰਮ ਦੇਣੇ ਪੈ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਵੀਜ਼ਾ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਮਿਆਦ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 15 ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮਿਆਦ ਲੰਘਣ ਮਗਰੋਂ ਆਮ ਜੁਰਮਾਨੇ ਪਹਿਲੇ 15 ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਰੋਜ਼ਾਨਾ 1,000 BDT, 90ਵੇਂ ਦਿਨ ਤੱਕ ਰੋਜ਼ਾਨਾ 2,000 BDT ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰੋਜ਼ਾਨਾ 3,000 BDT ਹਨ; Foreigners Act ਹੇਠ ਕਾਰਵਾਈ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਹਾਦਸੇ, ਕੁਦਰਤੀ ਆਫ਼ਤ ਜਾਂ ਉਡਾਣ ਰੱਦ ਹੋਣ ਵਰਗੇ ਕੁਝ ਅਣਟੱਲ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਛੋਟ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਮੈਡੀਕਲ ਜਾਂ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਮਨੁੱਖੀ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਗ੍ਰਹਿ ਮੰਤਰਾਲਾ ਫੀਸ ਮਾਫ਼ ਜਾਂ ਘਟਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਬੈਂਕ ਵਿੱਚ ਭੁਗਤਾਨ ਮਗਰੋਂ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰਵਾਨਗੀ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਠਹਿਰਨ ਦੀ ਮਿਆਦ ਪਾਸਪੋਰਟ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। NVR ਯੋਗ ਵਿਦੇਸ਼-ਵਸਦੇ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ੀ ਨਾਗਰਿਕਾਂ, ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ੀ ਮੂਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ੀ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ-ਸਾਥੀ ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਦਾਖਲੇ ਅਤੇ ਰਹਿਣ ਨੂੰ ਆਸਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। NVR ਨਾ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ੀ ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਹੈ, ਨਾ ਸਥਾਈ ਵਸੇਬੇ ਦਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੱਕ। ਮੌਜੂਦਾ ਫੀਸ 80 ਅਮਰੀਕੀ ਡਾਲਰ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ; ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਲਈ ਹੋਰ ਸ਼ਰਤਾਂ ਸਮੇਤ 100,000 ਅਮਰੀਕੀ ਡਾਲਰ ਦਾ ਯੋਗ ਨਿਵੇਸ਼ ਅਤੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਨਿਵੇਸ਼ ਅਥਾਰਟੀ ਦਾ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ। ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਥਾਈ ਵਸੇਬੇ ਲਈ ਆਮ ਵੀਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰੀ ਸ਼ਰਨ ਅਥਾਰਟੀ ਜਾਂ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀ ਮਾਨਤਾ ਦੀ ਰਸਮੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਾਲੀ ਆਮ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸ਼ਰਨ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨਹੀਂ। ਰੋਹਿੰਗਿਆ ਲਈ Myanmar ਤੋਂ ਜਬਰਦਸਤੀ ਬੇਘਰ ਲੋਕਾਂ (Forcibly Displaced Myanmar Nationals (FDMN)) ਦਾ ਦਰਜਾ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ’ਤੇ Refugee Relief and Repatriation Commissioner, ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਥਾਰਟੀਆਂ ਅਤੇ UNHCR ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ, ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ’ਤੇ Cox’s Bazar ਅਤੇ Bhasan Char ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਪਲਬਧ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਰ ਸ਼ਰਨ ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸ਼ਰਨ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਰਾਹੀਂ ਆਮ ਅਧਿਕਾਰਕ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਜਾਂ ਰਹਾਇਸ਼ ਪਰਮਿਟ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਫਿਰ ਵੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਵਾਪਸ ਨਾ ਭੇਜਣ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ (non-refoulement) ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਦੇਸੀ ਲਾਗੂਕਰਨ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਾਨੂੰਨੀ ਰਾਹ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਕੇਸ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਨ। ਸਰਕਾਰ Citizenship (Temporary Provisions) Order 1972 ਦੀ ਧਾਰਾ 4A ਹੇਠ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸ਼ਰਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸਥਾਈ ਵਸੇਬੇ ਦਾ ਹੱਕ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟਾਂ ਲਈ ਅਥਾਰਟੀਆਂ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਮੇਤ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਅਰਜ਼ੀ, ਪਾਸਪੋਰਟ, ਤਸਵੀਰਾਂ, ਹਲਫ਼ਨਾਮਾ, ਜਾਂਚ ਅਤੇ ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਲਈ BIDA ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਮੰਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਨਿਵੇਸ਼, ਫੀਸ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਬਾਰੇ ਅਧਿਕਾਰਕ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ: ਇੱਕ ਮੌਜੂਦਾ ਸਾਰਣੀ 75,000 ਅਮਰੀਕੀ ਡਾਲਰ, 15,000 BDT ਅਤੇ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਮਗਰੋਂ ਛੇ ਕੰਮਕਾਜੀ ਦਿਨ ਦੱਸਦੀ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਪੰਨਾ 7,000 BDT ਅਤੇ 90 ਕੰਮਕਾਜੀ ਦਿਨ ਦੱਸਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਸਥਾਈ ਦਰਜਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਵੰਸ਼, ਨੈਚਰਲਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ, ਵਿਆਹ, ਖ਼ਾਸ ਨਿਵੇਸ਼ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਯੋਗਦਾਨ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਰਾਹ ਅਨੁਸਾਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸ਼ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਮਿਆਦ, ਚੰਗਾ ਚਾਲ-ਚਲਣ, ਬੰਗਾਲੀ ਦੀ ਕਾਫ਼ੀ ਜਾਣਕਾਰੀ, ਗਣਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਜਾਂ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰਕ ਸਮੀਖਿਆ ਤੇ ਵਿਵੇਕਧੀਨ ਫੈਸਲਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਨੈਚਰਲਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਲਈ ਲਗਾਤਾਰ 12 ਮਹੀਨੇ ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ ਚਾਰ ਸਾਲ ਰਹਿਣ ਦੀ ਸ਼ਰਤ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ। ਵਿਆਹ ਅਤੇ ਨਿਵੇਸ਼ਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਬਾਰੇ ਅਧਿਕਾਰਕ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ, ਫੀਸ ਅਤੇ ਸਮਾਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ; ਅਰਜ਼ੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗ੍ਰਹਿ ਮੰਤਰਾਲੇ ਤੋਂ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰੋ। DIP ਦੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਅਨੁਸਾਰ ਵੀਜ਼ਾ ਫੈਸਲਾ ਅੰਤਿਮ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਸਮੀਖਿਆ ਕੀਤੇ ਸਰੋਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਵੀਜ਼ਾ ਇਨਕਾਰ ਲਈ ਵੱਖਰੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਅਪੀਲ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ। ਸਵਾਲ ਜਾਂ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕੂਟਨੀਤਕ ਮਿਸ਼ਨ, DIP, ਗ੍ਰਹਿ ਮੰਤਰਾਲੇ ਜਾਂ ਸਰਕਾਰੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਚੈਨਲ GRS ਰਾਹੀਂ ਉਠਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰੀ ’ਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਆਧਾਰ ਅਨੁਸਾਰ ਤੁਰੰਤ ਪੁਲਿਸ ਜਾਂ ਮੈਜਿਸਟ੍ਰੇਟ ਅੱਗੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਜਾਂ ਹਵਾਲੇ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਖ਼ਾਸ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਹਨ। ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਹਟਾਉਣ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਕਾਰਨ ਇਨਕਾਰ, ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰੀ, ਦੇਸ਼-ਨਿਕਾਲੇ ਦੀ ਧਮਕੀ ਜਾਂ ਅਸਪਸ਼ਟ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦਰਜੇ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਪੇਸ਼ਾਵਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਲਾਹ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਕਾਨੂੰਨ
ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੇ ਦਾਖਲੇ, ਰਹਿਣ, ਕੰਮ, ਪੜ੍ਹਾਈ, ਪਰਿਵਾਰਕ ਨਿਵਾਸ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਮਾਮਲਿਆਂ, ਸਥਾਈ ਵਸੇਬੇ ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤ੍ਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵੀਜ਼ਾ, ਆਗਮਨ ’ਤੇ ਵੀਜ਼ਾ ਅਤੇ ਖ਼ਾਸ ਪਰਮਿਟ ਤੈਅ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਹੜੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਪਾਸਪੋਰਟ ਵਿਭਾਗ (Department of Immigration and Passports), ਗ੍ਰਹਿ ਮੰਤਰਾਲਾ, ਕੂਟਨੀਤਕ ਮਿਸ਼ਨ, ਸਰਹੱਦ-ਪਾਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਅਤੇ ਪੁਲਿਸ ਦੀ Special Branch ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
VivAVia can make mistakes. Check important information.

