શાળાશિક્ષણ સામાન્ય રીતે પૂર્વ-પ્રાથમિકથી ઉચ્ચ માધ્યમિક સ્તર સુધી ચાલે છે. પ્રાથમિક શાળામાં સામાન્ય રીતે ધોરણ 1થી 5 આવરી લેવામાં આવે છે, ધોરણ 6થી 8માં નીચલું માધ્યમિક શિક્ષણ મળે છે, ધોરણ 9થી 10માં માધ્યમિક શાળા પ્રમાણપત્ર (SSC) અથવા સમકક્ષ લાયકાત મળે છે, અને ધોરણ 11થી 12માં ઉચ્ચ માધ્યમિક પ્રમાણપત્ર (HSC) અથવા સમકક્ષ લાયકાત મળે છે. સરકારી પ્રાથમિક શાળાઓ સામાન્ય રીતે શિક્ષણફી લેતી નથી, પરંતુ ગણવેશ, લેખનસામગ્રી, મુસાફરી, ભોજન, પરીક્ષાઓ અને ખાનગી ટ્યુશન હજુ પણ નોંધપાત્ર ખર્ચ ઊભો કરી શકે છે. એપ્રેન્ટિસશિપમાં નિર્ધારિત વ્યવસાય માટે નિશ્ચિત સમયગાળા દરમિયાન દેખરેખ હેઠળ કાર્યસ્થળની પ્રેક્ટિસ અને આયોજનબદ્ધ અભ્યાસનો સમન્વય થાય છે. બાંગ્લાદેશમાં નોકરીદાતા દ્વારા સંચાલિત એપ્રેન્ટિસશિપ માટે કાનૂની માળખું છે, પરંતુ દેશવ્યાપી એકીકૃત દ્વિપ્રણાલી કાર્યરત નથી. કારીગર ગુરુ (ustad) સાથેનું અનૌપચારિક શિક્ષણ હજુ સામાન્ય છે, અને પ્રમાણપત્રનું મૂલ્ય પ્રદાતા, મૂલ્યાંકન તથા માન્યતાની વ્યવસ્થા પર આધારિત રહે છે. ભાષા અભ્યાસમાં બાંગ્લા (Bangla) સાક્ષરતા, રાષ્ટ્રીય અભ્યાસક્રમમાં અંગ્રેજી, લઘુમતી ભાષાની સામગ્રી, વિદેશી ભાષાના અભ્યાસક્રમો, પરીક્ષાઓ અને ડિજિટલ અભ્યાસનો સમાવેશ થાય છે. શાળાઓ, જાહેર કાર્યક્રમો, યુનિવર્સિટીઓ, ખાનગી પ્રદાતાઓ અને બાહ્ય પરીક્ષા સંસ્થાઓ વચ્ચે ફી, સમયપત્રક, શિક્ષણની ગુણવત્તા અને માન્યતા બદલાય છે. બાંગ્લા રાજ્યભાષા છે અને સંચાર તથા શિક્ષણની મુખ્ય ભાષા છે, જ્યારે શિક્ષણ અને રોજગાર માટે અંગ્રેજી વ્યાપક રીતે શીખવવામાં આવે છે. તૃતીયક અભ્યાસ જાહેર અથવા ખાનગી યુનિવર્સિટીઓમાં, નેશનલ યુનિવર્સિટી (National University) સાથે સંકળાયેલી કોલેજોમાં અને બાંગ્લાદેશ ઓપન યુનિવર્સિટી (Bangladesh Open University) મારફતે અંતર તથા મુક્ત અભ્યાસ દ્વારા થાય છે. પ્રવેશના નિયમો, ફી, શૈક્ષણિક કૅલેન્ડર અને આગળ વધવાની વ્યવસ્થા સંસ્થા તથા કાર્યક્રમ પર આધારિત હોય છે. વધુ શિક્ષણ અને કૌશલ્ય વિકાસમાં ટૂંકા વ્યવહારુ અભ્યાસક્રમોથી લઈને પ્રમાણિત લાયકાતો સુધીનો સમાવેશ થાય છે અને તે ઔપચારિક, બિનઔપચારિક અથવા અનૌપચારિક હોઈ શકે છે. સરકારી સંસ્થાઓ, શૈક્ષણિક સંસ્થાઓ, કંપનીઓ અને બિનસરકારી સંસ્થાઓ આ તકો પૂરી પાડે છે. યોગ્ય માર્ગ ઇચ્છિત પરિણામ પર આધારિત રહે છે. શાળાની લાયકાત, કોઈ ચોક્કસ વ્યવસાયનું વ્યવહારુ કૌશલ્ય, વધુ સારી ભાષાક્ષમતા, શૈક્ષણિક ડિગ્રી અથવા રોજગાર માટેના નવા કૌશલ્યો મેળવવા ઇચ્છતી વ્યક્તિએ અલગ પ્રદાતાઓ અને આવશ્યકતાઓની તુલના કરવી પડશે. આ તુલનામાં પ્રવેશ, કુલ ખર્ચ, સમયપત્રક, મુસાફરી અથવા ઑનલાઇન પહોંચ, મૂલ્યાંકન, પ્રમાણપત્રની માન્યતા અને અભ્યાસ દરમિયાન ઉપલબ્ધ સહાયનો સમાવેશ થવો જોઈએ.
શિક્ષણ: બાંગ્લાદેશમાં
બાંગ્લાદેશમાં શિક્ષણમાં શાળાશિક્ષણ, એપ્રેન્ટિસશિપ, ભાષા અભ્યાસ, તૃતીયક અભ્યાસ અને વધુ કૌશલ્ય વિકાસનો સમાવેશ થાય છે. આ માર્ગો પ્રવેશ આવશ્યકતાઓ, વ્યવહારુ અથવા શૈક્ષણિક ધ્યાન, અવધિ, ફી, મૂલ્યાંકન અને માન્યતામાં અલગ પડે છે. સરકારી સંસ્થાઓ, યુનિવર્સિટીઓ, કંપનીઓ, તાલીમ પ્રદાતાઓ અને બિનસરકારી સંસ્થાઓ આ તકો પૂરી પાડે છે, જ્યારે સ્થાન, આવક, દિવ્યાંગતા અને કુદરતી આફતોના આધારે પહોંચ બદલાઈ શકે છે.
VivAVia can make mistakes. Check important information.