Монголын соёл

Монголын соёлд хамтын хэл, итгэл үнэмшил, түүхэн ой санамж, урлагийн илэрхийлэл, уламжлал, хамтдаа амьдрах арга хэлбэр багтана. Соёл үе, бүс нутгаас шалтгаалан өөрчлөгдөхийн зэрэгцээ нүүдлийн өв, төрийн байгууллага, гэр бүлийн амьдрал, орчин үеийн хотын нийгэмтэй холбоотой хэвээр байна. Соёлын амьдралыг баяр наадам, шашны зан үйл, боловсрол, музей, бүтээлч ажил, орон нутгийн оролцоо, өдөр тутмын харилцаагаар мэдэрч болно.

Амьдралын үе шат

Монгол дахь амьдралын үе шатыг нас, эрх зүйн чадамж, боловсрол, ажил, дэмжлэгийн хэрэгцээ, нийгмийн халамжид хамрагдах боломж тодорхойлдог. Хүүхэд нас ерөнхийдөө төрснөөс 18 нас хүртэл үргэлжилж, иргэний бүрэн чадамж 18 наснаас эхэлнэ. Ахмад нас болон асаргааны дэмжлэгийн журам нь нас, шимтгэл, гэр бүлийн дэмжлэг, бие даан амьдрах чадвараас хамаарна. Үйлчилгээг яамд, орон нутгийн засаг захиргаа, халамжийн байгууллага, нийгмийн ажилтнууд зохицуулдаг бөгөөд алслагдсан, хөдөө орон нутагт бодит саад илүү их байж болно.

Түүх

Монголын түүх нь эртний нүүдэлчин нийгэм, Монголын эзэнт гүрний мандал, Чин улсын захиргаа, социалист төрийн байгуулалт, ардчилсан өөрчлөлтийг хамарна. Улс төрийн эрх мэдэл, нутаг дэвсгэрийн хил хязгаар, Хятад болон Оростой харилцах харилцаа цаг хугацааны явцад олонтаа өөрчлөгджээ. Археологийн баримт, Монголын болон гадаадын бичгийн эх сурвалж, аман уламжлал, олон нийтийн дурсгалууд энэ түүхийг өөр өөр өнцгөөс харуулдаг.

Урлаг

Монгол дахь урлагт дүрслэх урлаг, хөгжим, уран зохиол, кино, театр, бүжиг, архитектур, дизайн, гэрэл зураг, дижитал хэлбэрүүд багтана. Албан ёсны байгууллага, хувийн галерей, наадам, соёлын байгууллага, гэр бүл болон багш шавийн уламжлал урлагийн амьдралд хувь нэмэр оруулдаг. Морин хуур, хөөмий, уртын дуу, монгол бий биелгээ, монгол бичиг зэрэг уламжлалт урлаг соёлын онцгой байр суурьтай.

Шашин

Монгол дахь шашинд шашны бүлгүүд, хувь хүний итгэл үнэмшил, мөргөл, боловсрол, баяр ёслол, шашин хоорондын яриа хэлэлцээ, амьдралын үйл явдлын зан үйл багтана. Бүртгэгдсэн дагагчдын тоогоор буддын шашин хамгийн олон бөгөөд түүх, соёлд давамгай байр суурьтай; ислам, бөө мөргөл, христийн шашин болон бусад шашин мөн бий. Үндсэн хууль нь шашин шүтэх, эс шүтэх эрх чөлөөг хамгаалдаг ч шашны байгууллага хуулийн этгээдийн хувиар үйл ажиллагаа явуулахын тулд улсын бүртгэлтэй байх шаардлагатай.

Хэл

Монгол хэл нь Монгол Улсын төрийн албан ёсны хэл бөгөөд төрийн захиргаа, боловсрол, шүүх, нэвтрүүлэг болон хууль зүйн бүртгэлийн үндсэн хэл юм. Орчин цагийн утга зохиолын монгол хэл нь жишиг хэл бол өдөр тутмын ярианд монгол хэлний өргөн аялгууны хүрээний халх аялгуу давамгайлдаг. 2025 оны 1 дүгээр сарын 1-нээс төрийн болон орон нутгийн захиргааны бичиг хэрэгт кирилл бичгийг уламжлалт монгол бичигтэй зэрэгцүүлэн хэрэглэж байна. Казах, тува болон бусад цөөнхийн хэл Үндсэн хууль, боловсролын хамгаалалттай боловч улсын хэмжээнд захиргааны хамтран албан ёсны хэлний нийтлэг статустай биш.

Уламжлал

Монгол Улсын уламжлалд баяр ёслол, гэр бүлийн амьдрал, шашин, хоол хүнс, хувцас, хөгжим, гар урлал, бүс нутгийн өвөрмөц онцлогтой холбоотой өвлөн ирсэн зан үйл, бэлгэдэл, илэрхийлэл орно. Цагаан сар билгийн тооллын шинэ жилийг тэмдэглэдэг бол улсын хэмжээний Наадам 7 дугаар сарын 11–13-нд хурдан морь, бөх, сур харваатайгаар болдог. Уламжлал өдөр тутмын гэр бүл, малчин амьдралын нэг хэсэг хэвээр байхын зэрэгцээ олон нийтийн баяр, сургууль, музей, соёлын хөтөлбөрт үргэлжилдэг.

Хамтран амьдрах

Монголд хамтран амьдрахад нутгийн өөрөө удирдах ёс, нийтийн хэв журмын дүрэм, эрхийн хамгаалалт, зөрчил шийдвэрлэх ажиллагаа, иргэдийн оролцоо нөлөөлдөг. Баг, хороо нь орон нутгийн оролцоо болон үйлчилгээний үндсэн нэгж бөгөөд Иргэдийн Нийтийн Хурал нь нутгийн асуудлыг санал болгох, хэлэлцэх, шийдвэрлэх шууд боломж олгодог. Хог хаягдлын үүрэг, хүртээмж, тайван жагсаал, эвлэрүүлэн зуучлал, цахим гомдол нь хариуцсан байгууллага болон тухайн нөхцөлөөс хамаарна.

VivAVia can make mistakes. Check important information.