সংস্কৃতি — ম্যানমাৰত

ম্যানমাৰত সাংস্কৃতিক জীৱন পৰিয়ালৰ সম্পৰ্ক, সমাজিক নেটৱৰ্ক, ধৰ্মীয় প্ৰতিষ্ঠান, শিক্ষা, কাম-কাজ আৰু বিভিন্ন অঞ্চল তথা জাতিগত গোটৰ মাজৰ সংস্পৰ্শৰ জৰিয়তে গঢ় লৈ উঠে। দেশজুৰি চৰকাৰী ভাষা হৈছে বাৰ্মিজ ভাষা (Burmese), কিন্তু জাতিগত ভাষাসমূহ পৰিচয়, স্থানীয় তথ্য আৰু সাংস্কৃতিক প্ৰকাশৰ কেন্দ্ৰত আছে। উচ্চশিক্ষা, ব্যৱসায় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় কাৰ্যকলাপত ইংৰাজী ব্যৱহাৰ হয়। ধৰ্মে উপাসনা, শিক্ষা, বন্ধৰ দিন, জীৱনৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ঘটনা আৰু সমাজিক সহায়ত প্ৰভাৱ পেলায়। থেৰবাদ বৌদ্ধধৰ্ম (Theravada Buddhism) প্ৰধান, লগতে খ্ৰীষ্টান, মুছলমান, হিন্দু, প্ৰকৃতিপূজক আৰু আন বহু সমাজো আছে। অঞ্চল, পৰিচয়, নাগৰিকত্ব আৰু কোনো এলেকা নিয়ন্ত্ৰণ কৰা কৰ্তৃপক্ষ অনুসৰি ধৰ্মীয় আচাৰ আৰু সমাজজীৱনত অংশগ্ৰহণৰ সুযোগ পৃথক হ’ব পাৰে। ম্যানমাৰৰ ইতিহাসত পিউ (Pyu), বাগান (Bagan), শান (Shan), মন (Mon), ৰাখাইন (Rakhine) আৰু আন আঞ্চলিক অভিজ্ঞতা অন্তৰ্ভুক্ত। ৰাজকীয় বৃত্তান্ত, ঔপনিৱেশিক নথি, চৰকাৰী বিৱৰণ, জাতিগত আর্কাইভ, মৌখিক ইতিহাস আৰু প্ৰত্নতাত্ত্বিক প্ৰমাণে পৃথক দৃষ্টিভংগী দাঙি ধৰিব পাৰে। উৎসসমূহ তুলনা কৰিলে ঐতিহাসিক স্মৃতি কিয় একেটা অবিচ্ছিন্ন ৰাষ্ট্ৰীয় কাহিনী নহয়, সেয়া বুজাত সহায় হয়। কলাত্মক প্ৰকাশৰ ভিতৰত লাক্ষাৰ সামগ্ৰী, বস্ত্ৰ, চিত্ৰকলা, ভাস্কৰ্য, সংগীত, নৃত্য, নাটক, সাহিত্য, চলচ্চিত্ৰ, স্থাপত্য, নক্সা, ফটোগ্ৰাফী আৰু ডিজিটেল কলা অন্তৰ্ভুক্ত। ইয়াংগুন আৰু মাণ্ডালেত গ্যালাৰী, ষ্টুডিঅ’, প্ৰশিক্ষণ আৰু প্ৰদৰ্শনৰ সৰ্বাধিক ঘনত্ব আছে, যদিও স্থান আৰু নেটৱৰ্ক অনুসৰি সুযোগ আৰু পুঁজিৰ পৰিমাণ সলনি হয়। থিংগ্যান (Thingyan), থাডিংগ্যুত (Thadingyut), তাজাউংদাইং (Tazaungdaing), শিনবিউ (Shinbyu), মানাও (Manaw) আৰু নাগা নৱবৰ্ষ (Naga New Year)ৰ দৰে পৰম্পৰাই বাৰ্ষিক চক্ৰ, ধৰ্মীয় জীৱন আৰু সমাজিক পৰিচয়ক সংযোগ কৰে। থানাকা (Thanakha), আচেইক (Acheik), লংজি (longyi) আৰু হটাইমেইন (htamein)ৰ সামাজিক আৰু আঞ্চলিক অৰ্থও থাকে, যি সমাজ আৰু উপলক্ষ অনুসৰি পৃথক হ’ব পাৰে। জীৱনৰ বিভিন্ন পৰ্যায়ত বয়স, পৰিয়াল, শিক্ষা, কাম, বিবাহ, পিতৃ-মাতৃত্ব, প্ৰব্ৰজন, অক্ষমতা আৰু বৃদ্ধ বয়সৰ সৈতে জড়িত ভূমিকা সলনি হয়। এই পৰিৱৰ্তনসমূহ আইনগত নিয়ম আৰু উপলব্ধ সেৱাই প্ৰভাৱিত কৰে, কিন্তু পৰিয়াল আৰু সমাজিক নেটৱৰ্কে প্ৰায়ে ব্যৱহাৰিক সহায়ৰ আয়োজন কৰে। সংঘাত, স্থানচ্যুতি, দৰিদ্ৰতা আৰু দুৰ্যোগে শিক্ষা, যত্ন, সুৰক্ষা আৰু আয়ত বাধা সৃষ্টি কৰিব পাৰে। একেলগে বাস কৰাটো স্থানীয় প্ৰশাসন, সমাজিক সম্পৰ্ক, ৰাজহুৱা স্থানৰ নিয়ম আৰু যোগাযোগৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। ৱাৰ্ড আৰু ভিলেজ ট্ৰেক্ট প্ৰশাসক (Ward and Village Tract administrators), টাউনশ্বিপ জেনেৰেল এডমিনিষ্ট্ৰেচন বিভাগসমূহ (Township General Administration Departments), চহৰ উন্নয়ন সমিতি, নাগৰিক সমাজৰ গোট, ধৰ্মীয় নেতা আৰু সমাজিক সংগঠনে পৃথক পৃথক কাম কৰে। সংঘাতপ্ৰভাৱিত এলেকাত সহাৱস্থানৰ ভিতৰত সুৰক্ষা, স্থানচ্যুতিৰ সহায় আৰু আভ্যন্তৰীণভাৱে স্থানচ্যুত লোক তথা আতিথ্য দিয়া সমাজৰ মাজৰ সম্পৰ্কও অন্তৰ্ভুক্ত। সেয়েহে কোনো সাংস্কৃতিক আচাৰক কেৱল তাৰ নামৰ পৰা ব্যাখ্যা কৰিব নোৱাৰি; তাৰ স্থান, সমাজ, ইতিহাস, উদ্দেশ্য আৰু বৰ্তমান পৰিস্থিতিও গুৰুত্বপূৰ্ণ।