ثقافت ميانمار ۾

ميانمار جي ثقافت ۾ گڏيل ٻوليون، عقيدا، تاريخون، فنون، روايتون ۽ گڏجي رهڻ جا طريقا شامل آهن. اها سڄي ملڪ ۾ هڪجهڙي ناهي: قوميت، مذهب، علائقو، خاندان، عمر ۽ تڪرار ماڻهن جي رابطي، جشن، ڪم ۽ هڪ ٻئي جي سهائتا تي اثر وجهي سگهن ٿا. ڪنهن رواج کي سمجهڻ لاءِ ان جي مقامي معنيٰ ۽ پسمنظر تي ڌيان ڏيڻ ضروري آهي.

زندگيءَ جا مرحلا

ميانمار ۾ زندگيءَ جا مرحلا عمر، خاندان ۽ ڪميونٽيءَ جي ڪردارن، ڪم، تعليم، شادي، والدين ٿيڻ، لڏپلاڻ، معذوري ۽ پوڙهائپ سان ٺهن ٿا. سڄي زندگيءَ کي ڍڪيندڙ هڪ گڏيل رياستي درجابندي يا ملڪ گير مدد جو نظام ناهي؛ عملي تبديليون قانوني ضابطن، خدمتن، گهرن ۽ ڪميونٽي نيٽ ورڪن وسيلي منظم ٿين ٿيون. تڪرار، بي دخلي، غربت ۽ آفتون انهن تبديلين ۾ رنڊڪ وجهي سگهن ٿيون ۽ تحفظ، سکيا، سار سنڀال ۽ آمدني تائين رسائي بدلائي سگهن ٿيون.

تاريخ

ميانمار جي تاريخ انساني آبادڪاريءَ جي شروعات کان وٺي اڄ تائين سماجن، علائقن ۽ ادارن جي ترقيءَ جو احوال ڏئي ٿي. ان جا ثبوت آثارِ قديمه، ڪتبا، آرڪائيوز، اسڪولن ۽ يونيورسٽين جي تحقيق، زباني تاريخن ۽ برادرين جي رڪارڊن ۾ ملن ٿا. ميانمار جو ماضي هڪ ئي بنا وقفي واري قومي ڪهاڻي نه آهي: پيو، باگان، شان، مون، راخائن ۽ ٻين علائقائي تاريخن ۾ سياسي، مذهبي ۽ اقتصادي لاڳاپا بدلجندا رهيا. ماضيءَ جي تشريح لاءِ مختلف ذريعن جو مقابلو ضروري آهي، ڇاڪاڻ ته شاهي تواريخ، نوآبادياتي رڪارڊ، سرڪاري بيانيا، نسلي آرڪائيوز ۽ بين الاقوامي رپورٽون مختلف مقصدن ۽ نظرين جي عڪاسي ڪن ٿيون.

فن

ميانمار ۾ فن ۾ مصوري، مجسما سازي، لاک جي ڪم، هٿ جا هنر، ڪپڙي جا هنر، موسيقي، ناچ، ڊرامو، ادب، فلم، تعميراتي فن، ڊزائن، فوٽوگرافي ۽ ڊجيٽل فن شامل آهن. باقاعده ادارا موجود آهن، پر رسائي، مالي مدد، نمائش جا موقعا ۽ مارڪيٽ بابت ڄاڻ هنڌ ۽ واسطن جي لحاظ کان گهڻو مختلف آهي. يانگون ۽ منڊيلي گيلرين، اسٽوڊيوز، تربيت ۽ پرفارمنس جا مکيه شهري مرڪز آهن.

مذهب

ميانمار ۾ گهڻائي ٿيرواد ٻڌ ڌرم جي پيروڪارن جي آهي، جڏهن ته عيسائي، مسلمان، هندو، فطرت پرست ۽ ٻيون مذهبي ڪميونٽيون پڻ آهن. مذهب عبادت، تعليم، موڪلن، زندگيءَ جي واقعن ۽ ڪميونٽيءَ جي مدد تي اثر وجهي ٿو، جڏهن ته رسائي ۽ حفاظت علائقي، سڃاڻپ، شهريت ۽ ڪنٽرول ڪندڙ اختيار موجب گهڻي مختلف آهن. آئين ضمير ۽ مذهبي عمل جي آزاديءَ کي عوامي نظم، اخلاقيات، صحت ۽ ٻين آئيني حدن سان مشروط تحفظ ڏئي ٿو، ۽ ٻڌ ڌرم کي خاص حيثيت ڏئي ٿو.

ٻولي

ميانمار جي ٻولي، جنهن کي برمي به چيو وڃي ٿو، ميانمار جي واحد ٻولي آهي جنهن کي واضح طور سڄي ملڪ جي سرڪاري ٻولي قرار ڏنو ويو آهي. نسلي ٻوليون سڃاڻپ، تعليم، ثقافت ۽ مقامي ڄاڻ لاءِ اهم آهن، پر انهن جو رسمي استعمال رياست، علائقي، اداري ۽ موجود وسيلن موجب بدلجي ٿو. انگريزي اعليٰ تعليم، ڪاروبار ۽ بين الاقوامي سرگرمين ۾ مددگار آهي، پر اها سڄي ملڪ جي سرڪاري ٻولي ناهي.

روايتون

ميانمار جون روايتون ورثي ۾ مليل ۽ سماجي طور منتقل ٿيندڙ ريتون، علامتون ۽ اظهار آهن، جيڪي سالياني ۽ زندگيءَ جي چڪرن، خاندان، مذهب، پوشاڪ، موسيقي، هنر ۽ علائقائي سڃاڻپ سان لاڳاپيل آهن. اهم مثالن ۾ ٿنگيان، ٿادينگيوت، تازونگدائينگ، شِنبيو، منا، ناگا نئون سال، ٿانڪا، اچيڪ، لونگي ۽ هٽامين شامل آهن. شرڪت ۽ معنيٰ برادري، نسلي سڃاڻپ، مذهب، عمر، جنس، هنڌ ۽ مخصوص خاندان يا مقدس ماڳ موجب بدلجي ٿي.

گڏجي رهڻ

ميانمار ۾ روزمره جو گڏجي رهڻ مقامي انتظاميا، برادريءَ جي لاڳاپن، عوامي هنڌن جي قاعدن، تڪرارن ۽ رابطي تائين رسائي سان جڙيل آهي. گڏجي رهڻ لاءِ سڄي ملڪ ۾ هڪ ئي ادارو موجود ناهي؛ وارڊ ۽ ڳوٺاڻي ٽريڪٽ جا منتظم، ٽائون شپ جا جنرل ايڊمنسٽريشن ڊپارٽمينٽ، شهرن جون ترقياتي ڪميٽيون، سول سوسائٽي ۽ برادريءَ جون تنظيمون، ۽ مذهبي يا برادريءَ جا اڳواڻ الڳ الڳ ڪم ڪن ٿا. تڪرار وارن علائقن ۾ گڏجي رهڻ ۾ تحفظ، بي گهر ٿيل ماڻهن جي مدد ۽ اندروني طور بي گهر ٿيل ماڻهن ۽ ميزبان برادرين جا لاڳاپا به شامل آهن.

VivAVia can make mistakes. Check important information.