လစာရအလုပ်ဆိုသည်မှာ သဘောတူထားသော စည်းကမ်းချက်များအောက်တွင် အလုပ်ရှင်အတွက် အလုပ်လုပ်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းဆိုသည်မှာ လုပ်ငန်းတစ်ခုကို စီစဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်း၊ ဝင်ငွေရရှိခြင်းနှင့် လုပ်ငန်းဆိုင်ရာစွန့်စားမှုများကို တာဝန်ယူခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ အလုပ်ရှင်များသည် ဝန်ထမ်းခန့်အပ်ခြင်း၊ လုပ်ငန်းခွင်ကို စီမံခန့်ခွဲခြင်း၊ အလုပ်ခန့်ထားမှုဆိုင်ရာ မှတ်တမ်းများ ထိန်းသိမ်းခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်ကြပြီး၊ လုပ်ငန်းအမျိုးအစားနှင့် လုပ်သားအင်အားအပေါ်မူတည်၍ လူမှုဖူလုံရေးဘုတ်အဖွဲ့ (Social Security Board) တွင် မှတ်ပုံတင်ခြင်း သို့မဟုတ် အခြားလိုက်နာဆောင်ရွက်မှုများ လိုအပ်နိုင်သည်။ ဝန်ထမ်းများသည် စာဖြင့်ရေးသားထားသော စာချုပ်များ၊ လုပ်ခမှတ်တမ်းများ၊ လုပ်ငန်းခွင်စည်းမျဉ်းများ၊ ခွင့်ယူမှုအစီအစဉ်များ၊ ဘေးကင်းရေးအကာအကွယ်များနှင့် ဒေသဆိုင်ရာ အငြင်းပွားမှုဖြေရှင်းရေးလုပ်ထုံးလုပ်နည်းများအပေါ် မှီခိုနိုင်သည်။ သို့သော် အလွတ်သဘောအလုပ်နှင့် ယာယီအလုပ်များတွင် စာရွက်စာတမ်းဖြင့် အတည်ပြုထားသော အကာအကွယ်များ နည်းပါးနိုင်သည်။ အလုပ်မရှိသူတစ်ဦးသည် မြို့နယ်အလုပ်အကိုင်ရှာဖွေရေးရုံးများ (Township Labour Exchange Offices)၊ Myanmarjob.gov.mm၊ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကွန်ရက်များ သို့မဟုတ် ပုဂ္ဂလိကအလုပ်ခန့်ထားရေးလမ်းကြောင်းများမှတစ်ဆင့် အလုပ်ရှာနိုင်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံတွင် အထွေထွေအလုပ်လက်မဲ့ထောက်ပံ့ကြေးတစ်ရပ် ပုံမှန်လည်ပတ်နေကြောင်း အထောက်အထားမရှိသဖြင့် အလုပ်ရှာသူများသည် စုဆောင်းငွေ၊ အိမ်ထောင်စု၏ ထောက်ပံ့မှု၊ လူမှုအသိုင်းအဝိုင်း၏ အကူအညီ သို့မဟုတ် ဥပဒေအရ ပေးရန်ရှိသော အလုပ်မှနုတ်ထွက်ကြေးတို့အပေါ် မှီခိုရနိုင်သည်။ အလွတ်သဘောအလုပ်၊ ယာယီအလုပ်၊ ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းနှင့် အလုပ်အကိုင်မပြည့်မီခြင်းတို့သည် အဓိကတိုင်းတာချက်တွင် မပါဝင်နိုင်သောကြောင့် တရားဝင်အလုပ်လက်မဲ့စာရင်းက အခက်အခဲပုံစံအားလုံးကို ဖော်ပြနိုင်ခြင်းမရှိပါ။ အလုပ်သမားဈေးကွက်တွင် စိုက်ပျိုးရေး၊ စက်မှုလုပ်ငန်းနှင့် ဝန်ဆောင်မှုလုပ်ငန်းတို့ ပါဝင်သည်။ ၂၀၂၅ ခုနှစ်တွင် အလုပ်အကိုင်၏ ၄၁.၉% သည် စိုက်ပျိုးရေးကဏ္ဍ၊ ၂၀.၃% သည် စက်မှုကဏ္ဍ၊ ၃၇.၆% သည် ဝန်ဆောင်မှုကဏ္ဍတို့တွင် ရှိခဲ့သည်။ အလုပ်အကိုင်ရရှိနိုင်မှုနှင့် လုပ်ခ သို့မဟုတ် အကာအကွယ်အဆင့်တို့သည် မြို့နယ်များနှင့် ကဏ္ဍများအလိုက် သိသိသာသာ ကွာခြားနိုင်သည်။ ပညာရပ်ဆိုင်ရာအလုပ်တစ်ခုအတွက် ပညာရေး၊ အတွေ့အကြုံ၊ ကျွမ်းကျင်မှုအကဲဖြတ်ခြင်း၊ မှတ်ပုံတင်ခြင်း သို့မဟုတ် လုပ်ငန်းလိုင်စင် လိုအပ်နိုင်သော်လည်း မြန်မာနိုင်ငံတွင် အလုပ်အကိုင်အားလုံးကို လွှမ်းခြုံသော လိုင်စင်စနစ်တစ်ခု မရှိပါ။ လုပ်ငန်းလိုအပ်ချက်များသည်လည်း ပိုင်ဆိုင်မှုပုံစံ၊ လုပ်ငန်းအမျိုးအစား၊ တည်နေရာ၊ လုပ်ငန်းခွင်နေရာ၊ ဝန်ထမ်းအရေအတွက်၊ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုနှင့် စီစဉ်ထားသော ကုန်သွယ်မှုတို့အပေါ် မူတည်သည်။ လုပ်ငန်းအမျိုးအစားအားလုံးအတွက် သုံးနိုင်သော တစ်နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းမှတ်ပုံတင်စနစ် သို့မဟုတ် ရည်ရွယ်ချက်အမျိုးမျိုးအတွက် သုံးနိုင်သော လိုင်စင်တစ်ခုတည်း မရှိပါ။
အလုပ်အကိုင် — မြန်မာနိုင်ငံတွင်
မြန်မာနိုင်ငံတွင် အလုပ်ဆိုသည်မှာ လစာရအလုပ်လုပ်ခြင်း၊ စီးပွားရေးလုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်ခြင်း၊ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပညာရပ်တစ်ခုကို လက်တွေ့လုပ်ကိုင်ခြင်းနှင့် တရားဝင်လုပ်ငန်းများ၊ အလွတ်သဘောလုပ်ငန်းများ ရောနှောနေသော အလုပ်သမားဈေးကွက်တွင် အလုပ်ရှာဖွေခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ အခွင့်အရေး၊ တာဝန်၊ ဝင်ငွေနှင့် အကာအကွယ်ရရှိနိုင်မှုတို့သည် အလုပ်လုပ်ကိုင်ပုံ၊ ကဏ္ဍ၊ ကျွမ်းကျင်မှု၊ စာရွက်စာတမ်း၊ တည်နေရာနှင့် လုံခြုံရေးအခြေအနေတို့အပေါ် မူတည်သည်။ ဝန်ထမ်း၊ အလုပ်ရှင်၊ အလုပ်ရှာဖွေသူ၊ ပညာရှင်နှင့် လုပ်ငန်းပိုင်ရှင်တို့ကို ရှင်းလင်းစွာ ခွဲခြားသိရှိခြင်းက သက်ဆိုင်ရာလိုအပ်ချက်များကို ဖော်ထုတ်ရန် အထောက်အကူပြုသည်။
VivAVia can make mistakes. Check important information.