সংস্কৃতিৰ বৈচিত্ৰ্য পাকিস্তানত

পাকিস্তানৰ সাংস্কৃতিক জীৱনত দেশখনৰ আঞ্চলিক, ভাষিক, ধৰ্মীয় আৰু ঐতিহাসিক বৈচিত্ৰ্য প্ৰতিফলিত হয়। পাঞ্জাবী, সিন্ধী, পশ্তো, বেলুচী, ছাৰাইকি, উৰ্দু আৰু বহুতো ভাষাই স্থানীয় পৰিচয় আৰু পৰম্পৰা বহন কৰে। দেশখনৰ বহু অংশৰ মানুহৰ মাজত উৰ্দুৱে সংযোগ স্থাপন কৰে, আনহাতে উচ্চ শিক্ষা, আইন, প্ৰশাসন আৰু পেছাদাৰী পৰিৱেশত ইংৰাজী বহুলভাৱে ব্যৱহৃত হয়। ঐতিহাসিক স্তৰসমূহৰ ভিতৰত সিন্ধু উপত্যকা আৰু গান্ধাৰ ঐতিহ্য, মুছলমান ৰাজ্যসমূহ, পাৰ্চীভাষী আৰু মধ্য এছীয় প্ৰভাৱ, ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক শাসন, বিভাজন আৰু আধুনিক ৰাষ্ট্ৰৰ বিকাশ অন্তৰ্ভুক্ত। এই প্ৰভাৱসমূহ স্থাপত্য, সাহিত্য, জনস্মৃতি, খাদ্য, পোছাক, সংগীত, হস্তশিল্প আৰু সম্প্ৰদায় সম্পৰ্কীয় ধাৰণাত দেখা যায়। পৰিয়াল আৰু সম্প্ৰদায়ে প্ৰায়েই জীৱনৰ পৰ্যায়সমূহ, শিক্ষা, কাম, বিবাহ, অভিভাৱকত্ব, বৃদ্ধাৱস্থা আৰু শোকপালনত প্ৰভাৱ পেলায়। ধৰ্মই উপাসনা, উৎসৱ, নৈতিকতা, পাৰিবাৰিক অনুষ্ঠান আৰু সম্প্ৰদায়িক সহায়তাক প্ৰভাৱিত কৰে। ইছলাম সংখ্যাগৰিষ্ঠ ধৰ্ম; ইয়াৰ লগতে খ্ৰীষ্টান, হিন্দু, শিখ, আহমদীয়া আৰু অন্যান্য সম্প্ৰদায়সমূহেও পাকিস্তানৰ সাংস্কৃতিক জীৱনলৈ নিজ নিজ অৱদান আগবঢ়ায়। সাংস্কৃতিক প্ৰকাশ কেলিগ্ৰাফী, চিত্ৰকলা, কবিতা, পৰিৱেশন, বস্ত্ৰ, মৃৎশিল্প, গহনা, স্থাপত্য, ট্ৰাক সজোৱা, পোছাক, অট্টালিকা আৰু ৰাজহুৱা স্থানত দেখা যায়। পৰম্পৰাৰ ভিতৰত সম্ভাষণ জনোৱা আৰু অতিথিক আদৰণি জনোৱা, খাদ্য প্ৰস্তুত কৰা, পোছাক পিন্ধা, উদযাপন কৰা, সন্মান দেখুওৱা আৰু সম্প্ৰদায়ৰ মানুহক সহায় কৰাৰ পদ্ধতিও অন্তৰ্ভুক্ত। অতিথিপৰায়ণতা (Mehmaan-nawazi) বহুলভাৱে মূল্যৱান, কিন্তু ইয়াৰ ৰূপ অঞ্চল, ভাষা, ধৰ্ম, পৰিয়াল, প্ৰজন্ম আৰু পৰিস্থিতিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। সেয়ে একেটা আচৰণে বিভিন্ন পৰিৱেশত বেলেগ অৰ্থ বা গুৰুত্ব বহন কৰিব পাৰে। কোনো ৰীতি ধৰ্মীয়, আঞ্চলিক, পৰিয়ালবিশেষ, ঐচ্ছিক, পৰিৱৰ্তনশীল বা আধুনিক জীৱনৰ সৈতে নতুনকৈ খাপ খোৱা হ’ব পাৰে। পাকিস্তানৰ সংস্কৃতি বুজিবলৈ এটা আচৰণক সকলোৰে বাবে নিয়ম বুলি গণ্য নকৰি নিৰ্দিষ্ট সম্প্ৰদায় আৰু পৰিস্থিতিৰ প্ৰতি মনোযোগ দিয়া প্ৰয়োজন।